зарандава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заранду́ю |
заранду́ем |
| 2-я ас. |
заранду́еш |
заранду́еце |
| 3-я ас. |
заранду́е |
заранду́юць |
| Прошлы час |
| м. |
зарандава́ў |
зарандава́лі |
| ж. |
зарандава́ла |
| н. |
зарандава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
заранду́й |
заранду́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зарандава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зара́ней
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| зара́ней |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зарані́ца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зарані́ца |
зарані́цы |
| Р. |
зарані́цы |
зарані́ц |
| Д. |
зарані́цы |
зарані́цам |
| В. |
зарані́цу |
зарані́цы |
| Т. |
зарані́цай зарані́цаю |
зарані́цамі |
| М. |
зарані́цы |
зарані́цах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
зара́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
зара́нка |
зара́нкі |
| Р. |
зара́нкі |
зара́нак |
| Д. |
зара́нцы |
зара́нкам |
| В. |
зара́нку |
зара́нкі |
| Т. |
зара́нкай зара́нкаю |
зара́нкамі |
| М. |
зара́нцы |
зара́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
зара́нкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зара́нкавы |
зара́нкавая |
зара́нкавае |
зара́нкавыя |
| Р. |
зара́нкавага |
зара́нкавай зара́нкавае |
зара́нкавага |
зара́нкавых |
| Д. |
зара́нкаваму |
зара́нкавай |
зара́нкаваму |
зара́нкавым |
| В. |
зара́нкавы (неадуш.) зара́нкавага (адуш.) |
зара́нкавую |
зара́нкавае |
зара́нкавыя (неадуш.) зара́нкавых (адуш.) |
| Т. |
зара́нкавым |
зара́нкавай зара́нкаваю |
зара́нкавым |
зара́нкавымі |
| М. |
зара́нкавым |
зара́нкавай |
зара́нкавым |
зара́нкавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
Заранко́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Заранко́ва |
| Р. |
Заранко́ва |
| Д. |
Заранко́ву |
| В. |
Заранко́ва |
| Т. |
Заранко́вам |
| М. |
Заранко́ве |
зара́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зара́нне |
| Р. |
зара́ння |
| Д. |
зара́нню |
| В. |
зара́нне |
| Т. |
зара́ннем |
| М. |
зара́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зара́нні
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зара́нні |
зара́нняя |
зара́нняе |
зара́ннія |
| Р. |
зара́нняга |
зара́нняй зара́нняе |
зара́нняга |
зара́нніх |
| Д. |
зара́нняму |
зара́нняй |
зара́нняму |
зара́ннім |
| В. |
зара́нні (неадуш.) зара́нняга (адуш.) |
зара́ннюю |
зара́нняе |
зара́ннія (неадуш.) зара́нніх (адуш.) |
| Т. |
зара́ннім |
зара́нняй зара́нняю |
зара́ннім |
зара́ннімі |
| М. |
зара́ннім |
зара́нняй |
зара́ннім |
зара́нніх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.