скарэ́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скарэ́лы |
скарэ́лая |
скарэ́лае |
скарэ́лыя |
| Р. |
скарэ́лага |
скарэ́лай скарэ́лае |
скарэ́лага |
скарэ́лых |
| Д. |
скарэ́ламу |
скарэ́лай |
скарэ́ламу |
скарэ́лым |
| В. |
скарэ́лы (неадуш.) скарэ́лага (адуш.) |
скарэ́лую |
скарэ́лае |
скарэ́лыя (неадуш.) скарэ́лых (адуш.) |
| Т. |
скарэ́лым |
скарэ́лай скарэ́лаю |
скарэ́лым |
скарэ́лымі |
| М. |
скарэ́лым |
скарэ́лай |
скарэ́лым |
скарэ́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
скарэлява́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
скарэлява́насць |
| Р. |
скарэлява́насці |
| Д. |
скарэлява́насці |
| В. |
скарэлява́насць |
| Т. |
скарэлява́насцю |
| М. |
скарэлява́насці |
Крыніцы:
piskunou2012.
скарэлява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скарэлява́ны |
скарэлява́ная |
скарэлява́нае |
скарэлява́ныя |
| Р. |
скарэлява́нага |
скарэлява́най скарэлява́нае |
скарэлява́нага |
скарэлява́ных |
| Д. |
скарэлява́наму |
скарэлява́най |
скарэлява́наму |
скарэлява́ным |
| В. |
скарэлява́ны (неадуш.) скарэлява́нага (адуш.) |
скарэлява́ную |
скарэлява́нае |
скарэлява́ныя (неадуш.) скарэлява́ных (адуш.) |
| Т. |
скарэлява́ным |
скарэлява́най скарэлява́наю |
скарэлява́ным |
скарэлява́нымі |
| М. |
скарэлява́ным |
скарэлява́най |
скарэлява́ным |
скарэлява́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
скарэлява́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
скарэлю́ю |
скарэлю́ем |
| 2-я ас. |
скарэлю́еш |
скарэлю́еце |
| 3-я ас. |
скарэлю́е |
скарэлю́юць |
| Прошлы час |
| м. |
скарэлява́ў |
скарэлява́лі |
| ж. |
скарэлява́ла |
| н. |
скарэлява́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
скарэлю́й |
скарэлю́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
скарэлява́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
скарэ́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скарэ́нены |
скарэ́неная |
скарэ́ненае |
скарэ́неныя |
| Р. |
скарэ́ненага |
скарэ́ненай скарэ́ненае |
скарэ́ненага |
скарэ́неных |
| Д. |
скарэ́ненаму |
скарэ́ненай |
скарэ́ненаму |
скарэ́неным |
| В. |
скарэ́нены (неадуш.) скарэ́ненага (адуш.) |
скарэ́неную |
скарэ́ненае |
скарэ́неныя (неадуш.) скарэ́неных (адуш.) |
| Т. |
скарэ́неным |
скарэ́ненай скарэ́ненаю |
скарэ́неным |
скарэ́ненымі |
| М. |
скарэ́неным |
скарэ́ненай |
скарэ́неным |
скарэ́неных |
Крыніцы:
piskunou2012.
скарэ́ніцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
скарэ́ніцца |
скарэ́няцца |
| Прошлы час |
| м. |
скарэ́ніўся |
скарэ́ніліся |
| ж. |
скарэ́нілася |
| н. |
скарэ́нілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
скарэ́нься |
скарэ́ньцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
скарэ́ніўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
скарэ́ніць
‘утварыць карэнне (скарэніць лозы)’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
скарэ́ню |
скарэ́нім |
| 2-я ас. |
скарэ́ніш |
скарэ́ніце |
| 3-я ас. |
скарэ́ніць |
скарэ́няць |
| Прошлы час |
| м. |
скарэ́ніў |
скарэ́нілі |
| ж. |
скарэ́ніла |
| н. |
скарэ́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
скарэ́нь |
скарэ́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
скарэ́ніўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
скарэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
скарэ́нне |
скарэ́нні |
| Р. |
скарэ́ння |
скарэ́нняў |
| Д. |
скарэ́нню |
скарэ́нням |
| В. |
скарэ́нне |
скарэ́нні |
| Т. |
скарэ́ннем |
скарэ́ннямі |
| М. |
скарэ́нні |
скарэ́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
скарэ́ньвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
скарэ́ньваюся |
скарэ́ньваемся |
| 2-я ас. |
скарэ́ньваешся |
скарэ́ньваецеся |
| 3-я ас. |
скарэ́ньваецца |
скарэ́ньваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
скарэ́ньваўся |
скарэ́ньваліся |
| ж. |
скарэ́ньвалася |
| н. |
скарэ́ньвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
скарэ́ньвайся |
скарэ́ньвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
скарэ́ньваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
скарэ́ньваць
‘утвараць карэнне (скарэньваць лозы)’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
скарэ́ньваю |
скарэ́ньваем |
| 2-я ас. |
скарэ́ньваеш |
скарэ́ньваеце |
| 3-я ас. |
скарэ́ньвае |
скарэ́ньваюць |
| Прошлы час |
| м. |
скарэ́ньваў |
скарэ́ньвалі |
| ж. |
скарэ́ньвала |
| н. |
скарэ́ньвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
скарэ́ньвай |
скарэ́ньвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
скарэ́ньваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.