скарэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| скарэ́нне | скарэ́нні | |
| скарэ́ння | скарэ́нняў | |
| скарэ́нню | скарэ́нням | |
| скарэ́нне | скарэ́нні | |
| скарэ́ннем | скарэ́ннямі | |
| скарэ́нні | скарэ́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)