запавальня́ць
‘запавольваць, замаруджваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запавальня́ю |
запавальня́ем |
| 2-я ас. |
запавальня́еш |
запавальня́еце |
| 3-я ас. |
запавальня́е |
запавальня́юць |
| Прошлы час |
| м. |
запавальня́ў |
запавальня́лі |
| ж. |
запавальня́ла |
| н. |
запавальня́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запавальня́й |
запавальня́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
запавальня́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
запаве́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
запаве́д |
запаве́ды |
| Р. |
запаве́ду |
запаве́даў |
| Д. |
запаве́ду |
запаве́дам |
| В. |
запаве́д |
запаве́ды |
| Т. |
запаве́дам |
запаве́дамі |
| М. |
запаве́дзе |
запаве́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
запаве́даць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запаве́даю |
запаве́даем |
| 2-я ас. |
запаве́даеш |
запаве́даеце |
| 3-я ас. |
запаве́дае |
запаве́даюць |
| Прошлы час |
| м. |
запаве́даў |
запаве́далі |
| ж. |
запаве́дала |
| н. |
запаве́дала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запаве́дай |
запаве́дайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
запаве́даўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
запаве́дваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
запаве́дваю |
запаве́дваем |
| 2-я ас. |
запаве́дваеш |
запаве́дваеце |
| 3-я ас. |
запаве́двае |
запаве́дваюць |
| Прошлы час |
| м. |
запаве́дваў |
запаве́двалі |
| ж. |
запаве́двала |
| н. |
запаве́двала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
запаве́двай |
запаве́двайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
запаве́дваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
за́паведзь
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
за́паведзь |
за́паведзі |
| Р. |
за́паведзі |
за́паведзей за́паведзяў |
| Д. |
за́паведзі |
за́паведзям |
| В. |
за́паведзь |
за́паведзі |
| Т. |
за́паведдзю |
за́паведзямі |
| М. |
за́паведзі |
за́паведзях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запаве́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
запаве́днасць |
| Р. |
запаве́днасці |
| Д. |
запаве́днасці |
| В. |
запаве́днасць |
| Т. |
запаве́днасцю |
| М. |
запаве́днасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
запаве́днік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
запаве́днік |
запаве́днікі |
| Р. |
запаве́дніка |
запаве́днікаў |
| Д. |
запаве́дніку |
запаве́днікам |
| В. |
запаве́днік |
запаве́днікі |
| Т. |
запаве́днікам |
запаве́днікамі |
| М. |
запаве́дніку |
запаве́дніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запаве́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
запаве́дны |
запаве́дная |
запаве́днае |
запаве́дныя |
| Р. |
запаве́днага |
запаве́днай запаве́днае |
запаве́днага |
запаве́дных |
| Д. |
запаве́днаму |
запаве́днай |
запаве́днаму |
запаве́дным |
| В. |
запаве́дны (неадуш.) запаве́днага (адуш.) |
запаве́дную |
запаве́днае |
запаве́дныя (неадуш.) запаве́дных (адуш.) |
| Т. |
запаве́дным |
запаве́днай запаве́днаю |
запаве́дным |
запаве́днымі |
| М. |
запаве́дным |
запаве́днай |
запаве́дным |
запаве́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
запаве́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
запаве́т |
запаве́ты |
| Р. |
запаве́ту |
запаве́таў |
| Д. |
запаве́ту |
запаве́там |
| В. |
запаве́т |
запаве́ты |
| Т. |
запаве́там |
запаве́тамі |
| М. |
запаве́це |
запаве́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.