Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цешаўля́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	цешаўля́нскі	цешаўля́нская	цешаўля́нскае	цешаўля́нскія
Р.	цешаўля́нскага	цешаўля́нскай цешаўля́нскае	цешаўля́нскага	цешаўля́нскіх
Д.	цешаўля́нскаму	цешаўля́нскай	цешаўля́нскаму	цешаўля́нскім
В.	цешаўля́нскі (неадуш.) цешаўля́нскага (адуш.)	цешаўля́нскую	цешаўля́нскае	цешаўля́нскія (неадуш.) цешаўля́нскіх (адуш.)
Т.	цешаўля́нскім	цешаўля́нскай цешаўля́нскаю	цешаўля́нскім	цешаўля́нскімі
М.	цешаўля́нскім	цешаўля́нскай	цешаўля́нскім	цешаўля́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Це́шкава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Це́шкаў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Це́шкаўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Цешкялі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

це́шча

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

це́шчын

прыметнік, прыналежны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	це́шчын	це́шчына	це́шчына	це́шчыны
Р.	це́шчынага	це́шчынай це́шчынае	це́шчынага	це́шчыных
Д.	це́шчынаму	це́шчынай	це́шчынаму	це́шчыным
В.	це́шчын (неадуш.) це́шчынага (адуш.)	це́шчыну	це́шчына	це́шчыны (неадуш.) це́шчыных (адуш.)
Т.	це́шчыным	це́шчынай це́шчынаю	це́шчыным	це́шчынымі
М.	це́шчыным	це́шчынай	це́шчыным	це́шчыных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Це́шылава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

це́шыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

це́шыць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum