замо́ўны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
замо́ўны |
замо́ўная |
замо́ўнае |
замо́ўныя |
| Р. |
замо́ўнага |
замо́ўнай замо́ўнае |
замо́ўнага |
замо́ўных |
| Д. |
замо́ўнаму |
замо́ўнай |
замо́ўнаму |
замо́ўным |
| В. |
замо́ўны (неадуш.) замо́ўнага (адуш.) |
замо́ўную |
замо́ўнае |
замо́ўныя (неадуш.) замо́ўных (адуш.) |
| Т. |
замо́ўным |
замо́ўнай замо́ўнаю |
замо́ўным |
замо́ўнымі |
| М. |
замо́ўным |
замо́ўнай |
замо́ўным |
замо́ўных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
замо́ўца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
замо́ўца |
замо́ўцы |
| Р. |
замо́ўцы |
замо́ўцаў |
| Д. |
замо́ўцы |
замо́ўцам |
| В. |
замо́ўцу |
замо́ўцаў |
| Т. |
замо́ўцай замо́ўцаю |
замо́ўцамі |
| М. |
замо́ўцы |
замо́ўцах |
Крыніцы:
sbm2012.
замо́ўца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
замо́ўца |
замо́ўцы |
| Р. |
замо́ўцы |
замо́ўцаў |
| Д. |
замо́ўцу |
замо́ўцам |
| В. |
замо́ўцу |
замо́ўцаў |
| Т. |
замо́ўцам |
замо́ўцамі |
| М. |
замо́ўцу |
замо́ўцах |
Крыніцы:
sbm2012.
замо́ўчанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
замо́ўчанне |
| Р. |
замо́ўчання |
| Д. |
замо́ўчанню |
| В. |
замо́ўчанне |
| Т. |
замо́ўчаннем |
| М. |
замо́ўчанні |
Крыніцы:
piskunou2012.
замо́ўчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
замо́ўчаны |
замо́ўчаная |
замо́ўчанае |
замо́ўчаныя |
| Р. |
замо́ўчанага |
замо́ўчанай замо́ўчанае |
замо́ўчанага |
замо́ўчаных |
| Д. |
замо́ўчанаму |
замо́ўчанай |
замо́ўчанаму |
замо́ўчаным |
| В. |
замо́ўчаны (неадуш.) замо́ўчанага (адуш.) |
замо́ўчаную |
замо́ўчанае |
замо́ўчаныя (неадуш.) замо́ўчаных (адуш.) |
| Т. |
замо́ўчаным |
замо́ўчанай замо́ўчанаю |
замо́ўчаным |
замо́ўчанымі |
| М. |
замо́ўчаным |
замо́ўчанай |
замо́ўчаным |
замо́ўчаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
замо́ўчаць
дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
замо́ўчу |
замо́ўчым |
| 2-я ас. |
замо́ўчыш |
замо́ўчыце |
| 3-я ас. |
замо́ўчыць |
замо́ўчаць |
| Прошлы час |
| м. |
замо́ўчаў |
замо́ўчалі |
| ж. |
замо́ўчала |
| н. |
замо́ўчала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
замо́ўчаўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
замо́ўчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
замо́ўчванне |
| Р. |
замо́ўчвання |
| Д. |
замо́ўчванню |
| В. |
замо́ўчванне |
| Т. |
замо́ўчваннем |
| М. |
замо́ўчванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
замо́ўчвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
замо́ўчваецца |
замо́ўчваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
замо́ўчваўся |
замо́ўчваліся |
| ж. |
замо́ўчвалася |
| н. |
замо́ўчвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
замо́ўчваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
замо́ўчваю |
замо́ўчваем |
| 2-я ас. |
замо́ўчваеш |
замо́ўчваеце |
| 3-я ас. |
замо́ўчвае |
замо́ўчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
замо́ўчваў |
замо́ўчвалі |
| ж. |
замо́ўчвала |
| н. |
замо́ўчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
замо́ўчвай |
замо́ўчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
замо́ўчваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.