бубу́хкаць
‘вельмі грымець, утвараць моцны шум’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
бубу́хкаю |
бубу́хкаем |
| 2-я ас. |
бубу́хкаеш |
бубу́хкаеце |
| 3-я ас. |
бубу́хкае |
бубу́хкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
бубу́хкаў |
бубу́хкалі |
| ж. |
бубу́хкала |
| н. |
бубу́хкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
бубу́хкай |
бубу́хкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
бубу́хкаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
бубу́хнуць
‘утварыць моцны шум’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
бубу́хну |
бубу́хнем |
| 2-я ас. |
бубу́хнеш |
бубу́хнеце |
| 3-я ас. |
бубу́хне |
бубу́хнуць |
| Прошлы час |
| м. |
бубу́хнуў |
бубу́хнулі |
| ж. |
бубу́хнула |
| н. |
бубу́хнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
бубу́хні |
бубу́хніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
бубу́хнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
бубу́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бубу́шка |
бубу́шкі |
| Р. |
бубу́шкі |
бубу́шак |
| Д. |
бубу́шцы |
бубу́шкам |
| В. |
бубу́шку |
бубу́шкі |
| Т. |
бубу́шкай бубу́шкаю |
бубу́шкамі |
| М. |
бубу́шцы |
бубу́шках |
Крыніцы:
piskunou2012.
бубча́ць
‘бубчаць нешта і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
бубчу́ |
бубчы́м |
| 2-я ас. |
бубчы́ш |
бубчыце́ |
| 3-я ас. |
бубчы́ць |
бубча́ць |
| Прошлы час |
| м. |
бубча́ў |
бубча́лі |
| ж. |
бубча́ла |
| н. |
бубча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
бубчы́ |
бубчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
бубчучы́ |
Крыніцы:
piskunou2012.
бува́льніца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бува́льніца |
| Р. |
бува́льніцы |
| Д. |
бува́льніцы |
| В. |
бува́льніцу |
| Т. |
бува́льніцай бува́льніцаю |
| М. |
бува́льніцы |
Крыніцы:
piskunou2012.
бува́рдыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бува́рдыя |
| Р. |
бува́рдыі |
| Д. |
бува́рдыі |
| В. |
бува́рдыю |
| Т. |
бува́рдыяй бува́рдыяю |
| М. |
бува́рдыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
Бу́г
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Бу́г |
| Р. |
Бу́га |
| Д. |
Бу́гу |
| В. |
Бу́г |
| Т. |
Бу́гам |
| М. |
Бу́гу |
Крыніцы:
krapivabr2012.
бугаё́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бугаё́вы |
бугаё́вая |
бугаё́вае |
бугаё́выя |
| Р. |
бугаё́вага |
бугаё́вай бугаё́вае |
бугаё́вага |
бугаё́вых |
| Д. |
бугаё́ваму |
бугаё́вай |
бугаё́ваму |
бугаё́вым |
| В. |
бугаё́вы (неадуш.) бугаё́вага (адуш.) |
бугаё́вую |
бугаё́вае |
бугаё́выя (неадуш.) бугаё́вых (адуш.) |
| Т. |
бугаё́вым |
бугаё́вай бугаё́ваю |
бугаё́вым |
бугаё́вымі |
| М. |
бугаё́вым |
бугаё́вай |
бугаё́вым |
бугаё́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
бугаі́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
бугаі́ |
| Р. |
бугаёў |
| Д. |
бугая́м |
| В. |
бугаі́ |
| Т. |
бугая́мі |
| М. |
бугая́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012.