Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

квазісуча́сны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. квазісуча́сны квазісуча́сная квазісуча́снае квазісуча́сныя
Р. квазісуча́снага квазісуча́снай
квазісуча́снае
квазісуча́снага квазісуча́сных
Д. квазісуча́снаму квазісуча́снай квазісуча́снаму квазісуча́сным
В. квазісуча́сны (неадуш.)
квазісуча́снага (адуш.)
квазісуча́сную квазісуча́снае квазісуча́сныя (неадуш.)
квазісуча́сных (адуш.)
Т. квазісуча́сным квазісуча́снай
квазісуча́снаю
квазісуча́сным квазісуча́снымі
М. квазісуча́сным квазісуча́снай квазісуча́сным квазісуча́сных

Крыніцы: piskunou2012.

квазіўраўнава́жаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. квазіўраўнава́жаны квазіўраўнава́жаная квазіўраўнава́жанае квазіўраўнава́жаныя
Р. квазіўраўнава́жанага квазіўраўнава́жанай
квазіўраўнава́жанае
квазіўраўнава́жанага квазіўраўнава́жаных
Д. квазіўраўнава́жанаму квазіўраўнава́жанай квазіўраўнава́жанаму квазіўраўнава́жаным
В. квазіўраўнава́жаны (неадуш.)
квазіўраўнава́жанага (адуш.)
квазіўраўнава́жаную квазіўраўнава́жанае квазіўраўнава́жаныя (неадуш.)
квазіўраўнава́жаных (адуш.)
Т. квазіўраўнава́жаным квазіўраўнава́жанай
квазіўраўнава́жанаю
квазіўраўнава́жаным квазіўраўнава́жанымі
М. квазіўраўнава́жаным квазіўраўнава́жанай квазіўраўнава́жаным квазіўраўнава́жаных

Крыніцы: piskunou2012.

квазіфіласо́фскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. квазіфіласо́фскі квазіфіласо́фская квазіфіласо́фскае квазіфіласо́фскія
Р. квазіфіласо́фскага квазіфіласо́фскай
квазіфіласо́фскае
квазіфіласо́фскага квазіфіласо́фскіх
Д. квазіфіласо́фскаму квазіфіласо́фскай квазіфіласо́фскаму квазіфіласо́фскім
В. квазіфіласо́фскі (неадуш.)
квазіфіласо́фскага (адуш.)
квазіфіласо́фскую квазіфіласо́фскае квазіфіласо́фскія (неадуш.)
квазіфіласо́фскіх (адуш.)
Т. квазіфіласо́фскім квазіфіласо́фскай
квазіфіласо́фскаю
квазіфіласо́фскім квазіфіласо́фскімі
М. квазіфіласо́фскім квазіфіласо́фскай квазіфіласо́фскім квазіфіласо́фскіх

Крыніцы: piskunou2012.

квазічасці́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. квазічасці́нка квазічасці́нкі
Р. квазічасці́нкі квазічасці́нак
Д. квазічасці́нцы квазічасці́нкам
В. квазічасці́нку квазічасці́нкі
Т. квазічасці́нкай
квазічасці́нкаю
квазічасці́нкамі
М. квазічасці́нцы квазічасці́нках

Крыніцы: piskunou2012.

квазічасці́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. квазічасці́ца квазічасці́цы
Р. квазічасці́цы квазічасці́ц
Д. квазічасці́цы квазічасці́цам
В. квазічасці́цу квазічасці́цы
Т. квазічасці́цай
квазічасці́цаю
квазічасці́цамі
М. квазічасці́цы квазічасці́цах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

квазіэлектро́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. квазіэлектро́нны квазіэлектро́нная квазіэлектро́ннае квазіэлектро́нныя
Р. квазіэлектро́ннага квазіэлектро́ннай
квазіэлектро́ннае
квазіэлектро́ннага квазіэлектро́нных
Д. квазіэлектро́ннаму квазіэлектро́ннай квазіэлектро́ннаму квазіэлектро́нным
В. квазіэлектро́нны (неадуш.)
квазіэлектро́ннага (адуш.)
квазіэлектро́нную квазіэлектро́ннае квазіэлектро́нныя (неадуш.)
квазіэлектро́нных (адуш.)
Т. квазіэлектро́нным квазіэлектро́ннай
квазіэлектро́ннаю
квазіэлектро́нным квазіэлектро́ннымі
М. квазіэлектро́нным квазіэлектро́ннай квазіэлектро́нным квазіэлектро́нных

Крыніцы: piskunou2012.

ква́к

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

ква́канне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ква́канне ква́канні
Р. ква́кання ква́канняў
Д. ква́канню ква́канням
В. ква́канне ква́канні
Т. ква́каннем ква́каннямі
М. ква́канні ква́каннях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ква́каць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ква́каю ква́каем
2-я ас. ква́каеш ква́каеце
3-я ас. ква́кае ква́каюць
Прошлы час
м. ква́каў ква́калі
ж. ква́кала
н. ква́кала
Загадны лад
2-я ас. ква́кай ква́кайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ква́каючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ква́ква

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ква́ква ква́квы
Р. ква́квы ква́кваў
Д. ква́кве ква́квам
В. ква́кву ква́кваў
Т. ква́квай
ква́кваю
ква́квамі
М. ква́кве ква́квах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.