Зазо́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Зазо́ны | |
| Зазо́н Зазо́наў |
|
| Зазо́нам | |
| Зазо́ны | |
| Зазо́намі | |
| Зазо́нах |
Зазо́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Зазо́ны | |
| Зазо́н Зазо́наў |
|
| Зазо́нам | |
| Зазо́ны | |
| Зазо́намі | |
| Зазо́нах |
зазо́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зазо́р | зазо́ры | |
| зазо́ру | зазо́раў | |
| зазо́ру | зазо́рам | |
| зазо́р | зазо́ры | |
| зазо́рам | зазо́рамі | |
| зазо́ры | зазо́рах |
Крыніцы:
зазо́рны
прыметнік, адносны
| зазо́рны | зазо́рная | зазо́рнае | зазо́рныя | |
| зазо́рнага | зазо́рнай зазо́рнае |
зазо́рнага | зазо́рных | |
| зазо́рнаму | зазо́рнай | зазо́рнаму | зазо́рным | |
| зазо́рнага зазо́рны |
зазо́рную | зазо́рнае | зазо́рных зазо́рныя |
|
| зазо́рным | зазо́рнай зазо́рнаю |
зазо́рным | зазо́рнымі | |
| зазо́рным | зазо́рнай | зазо́рным | зазо́рных | |
Крыніцы:
зазо́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зазо́ў | зазо́вы | |
| зазо́ву | зазо́ваў | |
| зазо́ву | зазо́вам | |
| зазо́ў | зазо́вы | |
| зазо́вам | зазо́вамі | |
| зазо́ве | зазо́вах |
Крыніцы:
зазо́хаць
‘пачаць зохаць’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| зазо́хаю | зазо́хаем | |
| зазо́хаеш | зазо́хаеце | |
| зазо́хае | зазо́хаюць | |
| Прошлы час | ||
| зазо́хаў | зазо́халі | |
| зазо́хала | ||
| зазо́хала | ||
| Загадны лад | ||
| зазо́хай | зазо́хайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| зазо́хаўшы | ||
Крыніцы:
зазро́на
прыслоўе
| зазро́на | - | - |
Крыніцы:
зазро́ны
прыметнік, якасны
| зазро́ны | зазро́ная | зазро́нае | зазро́ныя | |
| зазро́нага | зазро́най зазро́нае |
зазро́нага | зазро́ных | |
| зазро́наму | зазро́най | зазро́наму | зазро́ным | |
| зазро́ны ( зазро́нага ( |
зазро́ную | зазро́нае | зазро́ныя ( зазро́ных ( |
|
| зазро́ным | зазро́най зазро́наю |
зазро́ным | зазро́нымі | |
| зазро́ным | зазро́най | зазро́ным | зазро́ных | |
Крыніцы:
за́зуб
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| за́зуб | за́зубы | |
| за́зуба | за́зубаў | |
| за́зубу | за́зубам | |
| за́зуб | за́зубы | |
| за́зубам | за́зубамі | |
| за́зубе | за́зубах |
Іншыя варыянты: зазу́б.
Крыніцы:
зазу́б
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| зазу́б | зазу́бы | |
| зазу́ба | зазу́баў | |
| зазу́бу | зазу́бам | |
| зазу́б | зазу́бы | |
| зазу́бам | зазу́бамі | |
| зазу́бе | зазу́бах |
Іншыя варыянты: за́зуб.
Крыніцы:
за́зубенны
прыметнік, адносны
| за́зубенны | за́зубенная | за́зубеннае | за́зубенныя | |
| за́зубеннага | за́зубеннай за́зубеннае |
за́зубеннага | за́зубенных | |
| за́зубеннаму | за́зубеннай | за́зубеннаму | за́зубенным | |
| за́зубенны за́зубеннага |
за́зубенную | за́зубеннае | за́зубенныя за́зубенных |
|
| за́зубенным | за́зубеннай за́зубеннаю |
за́зубенным | за́зубеннымі | |
| за́зубенным | за́зубеннай | за́зубенным | за́зубенных | |
Крыніцы: