зае́зны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зае́зны |
зае́зная |
зае́знае |
зае́зныя |
| Р. |
зае́знага |
зае́знай зае́знае |
зае́знага |
зае́зных |
| Д. |
зае́знаму |
зае́знай |
зае́знаму |
зае́зным |
| В. |
зае́зны (неадуш.) зае́знага (адуш.) |
зае́зную |
зае́знае |
зае́зныя (неадуш.) зае́зных (адуш.) |
| Т. |
зае́зным |
зае́знай зае́знаю |
зае́зным |
зае́знымі |
| М. |
зае́зным |
зае́знай |
зае́зным |
зае́зных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
заеката́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
заекачу́ |
заяко́чам |
| 2-я ас. |
заяко́чаш |
заяко́чаце |
| 3-я ас. |
заяко́ча |
заяко́чуць |
| Прошлы час |
| м. |
заеката́ў |
заеката́лі |
| ж. |
заеката́ла |
| н. |
заеката́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
заеката́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Зае́ленцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Зае́ленцы |
| Р. |
Зае́ленцаў |
| Д. |
Зае́ленцам |
| В. |
Зае́ленцы |
| Т. |
Зае́ленцамі |
| М. |
Зае́ленцах |
Зае́ліца
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Зае́ліца |
| Р. |
Зае́ліцы |
| Д. |
Зае́ліцы |
| В. |
Зае́ліцу |
| Т. |
Зае́ліцай Зае́ліцаю |
| М. |
Зае́ліцы |
Зае́льнае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
Зае́льнае |
| Р. |
Зае́льнага |
| Д. |
Зае́льнаму |
| В. |
Зае́льнае |
| Т. |
Зае́льным |
| М. |
Зае́льным |
Зае́льнік
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Зае́льнік |
| Р. |
Зае́льніка |
| Д. |
Зае́льніку |
| В. |
Зае́льнік |
| Т. |
Зае́льнікам |
| М. |
Зае́льніку |
Зае́льнікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Зае́льнікі |
| Р. |
Зае́льнікаў |
| Д. |
Зае́льнікам |
| В. |
Зае́льнікі |
| Т. |
Зае́льнікамі |
| М. |
Зае́льніках |
Зае́льня
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Зае́льня |
| Р. |
Зае́льні |
| Д. |
Зае́льні |
| В. |
Зае́льню |
| Т. |
Зае́льняй Зае́льняю |
| М. |
Зае́льні |
За́енкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
За́енкі |
| Р. |
За́енак За́енкаў |
| Д. |
За́енкам |
| В. |
За́енкі |
| Т. |
За́енкамі |
| М. |
За́енках |
зае́нчыць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зае́нчу |
зае́нчым |
| 2-я ас. |
зае́нчыш |
зае́нчыце |
| 3-я ас. |
зае́нчыць |
зае́нчаць |
| Прошлы час |
| м. |
зае́нчыў |
зае́нчылі |
| ж. |
зае́нчыла |
| н. |
зае́нчыла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
зае́нчыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.