порапла́стык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
порапла́стык |
порапла́стыкі |
| Р. |
порапла́стыку |
порапла́стыкаў |
| Д. |
порапла́стыку |
порапла́стыкам |
| В. |
порапла́стык |
порапла́стыкі |
| Т. |
порапла́стыкам |
порапла́стыкамі |
| М. |
порапла́стыку |
порапла́стыках |
Крыніцы:
piskunou2012.
пораскапі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пораскапі́я |
| Р. |
пораскапі́і |
| Д. |
пораскапі́і |
| В. |
пораскапі́ю |
| Т. |
пораскапі́яй пораскапі́яю |
| М. |
пораскапі́і |
Крыніцы:
piskunou2012.
По́раслі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
По́раслі |
| Р. |
По́расляў |
| Д. |
По́раслям |
| В. |
По́раслі |
| Т. |
По́раслямі |
| М. |
По́раслях |
По́расль
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
По́расль |
| Р. |
По́раслі |
| Д. |
По́раслі |
| В. |
По́расль |
| Т. |
По́раслю |
| М. |
По́раслі |
по́раты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
по́раты |
по́ратая |
по́ратае |
по́ратыя |
| Р. |
по́ратага |
по́ратай по́ратае |
по́ратага |
по́ратых |
| Д. |
по́ратаму |
по́ратай |
по́ратаму |
по́ратым |
| В. |
по́раты (неадуш.) по́ратага (адуш.) |
по́ратую |
по́ратае |
по́ратыя (неадуш.) по́ратых (адуш.) |
| Т. |
по́ратым |
по́ратай по́ратаю |
по́ратым |
по́ратымі |
| М. |
по́ратым |
по́ратай |
по́ратым |
по́ратых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
по́раты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
по́раты |
по́ратая |
по́ратае |
по́ратыя |
| Р. |
по́ратага |
по́ратай по́ратае |
по́ратага |
по́ратых |
| Д. |
по́ратаму |
по́ратай |
по́ратаму |
по́ратым |
| В. |
по́раты (неадуш.) по́ратага (адуш.) |
по́ратую |
по́ратае |
по́ратыя (неадуш.) по́ратых (адуш.) |
| Т. |
по́ратым |
по́ратай по́ратаю |
по́ратым |
по́ратымі |
| М. |
по́ратым |
по́ратай |
по́ратым |
по́ратых |
Кароткая форма: по́рата.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
По́раўна
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
По́раўна |
| Р. |
По́раўна |
| Д. |
По́раўну |
| В. |
По́раўна |
| Т. |
По́раўнам |
| М. |
По́раўне |
по́раўні
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| по́раўні |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
пораўтвара́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пораўтвара́льнік |
пораўтвара́льнікі |
| Р. |
пораўтвара́льніку |
пораўтвара́льнікаў |
| Д. |
пораўтвара́льніку |
пораўтвара́льнікам |
| В. |
пораўтвара́льнік |
пораўтвара́льнікі |
| Т. |
пораўтвара́льнікам |
пораўтвара́льнікамі |
| М. |
пораўтвара́льніку |
пораўтвара́льніках |
Крыніцы:
piskunou2012.