Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
ажоуыэ

пруса́к

‘рыжы таракан’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пруса́к прусакі́
Р. прусака́ прусако́ў
Д. прусаку́ прусака́м
В. прусака́ прусако́ў
Т. прусако́м прусака́мі
М. прусаку́ прусака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пруса́к

‘жыхар Прусіі’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пруса́к прусакі́
Р. прусака́ прусако́ў
Д. прусаку́ прусака́м
В. прусака́ прусако́ў
Т. прусако́м прусака́мі
М. прусаку́ прусака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прусако́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прусако́вы прусако́вая прусако́вае прусако́выя
Р. прусако́вага прусако́вай
прусако́вае		 прусако́вага прусако́вых
Д. прусако́ваму прусако́вай прусако́ваму прусако́вым
В. прусако́вы (неадуш.)
прусако́вага (адуш.)		 прусако́вую прусако́вае прусако́выя (неадуш.)
прусако́вых (адуш.)
Т. прусако́вым прусако́вай
прусако́ваю		 прусако́вым прусако́вымі
М. прусако́вым прусако́вай прусако́вым прусако́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

прусако́ў

прыметнік, прыналежны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прусако́ў прусако́ва прусако́ва прусако́вы
Р. прусако́вага прусако́вай
прусако́вае		 прусако́вага прусако́вых
Д. прусако́ваму прусако́вай прусако́ваму прусако́вым
В. прусако́ў (неадуш.)
прусако́вага (адуш.)		 прусако́ву прусако́ва прусако́вы (неадуш.)
прусако́вых (адуш.)
Т. прусако́вым прусако́вай
прусако́ваю		 прусако́вым прусако́вымі
М. прусако́вым прусако́вай прусако́вым прусако́вых

Крыніцы: prym2009, sbm2012.

Пру́саўкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пру́саўкі
Р. Пру́савак
Пру́саўкаў
Д. Пру́саўкам
В. Пру́саўкі
Т. Пру́саўкамі
М. Пру́саўках

Пру́саўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Пру́саўшчына
Р. Пру́саўшчыны
Д. Пру́саўшчыне
В. Пру́саўшчыну
Т. Пру́саўшчынай
Пру́саўшчынаю
М. Пру́саўшчыне

пруса́цтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. пруса́цтва
Р. пруса́цтва
Д. пруса́цтву
В. пруса́цтва
Т. пруса́цтвам
М. пруса́цтве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пруса́чка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пруса́чка пруса́чкі
Р. пруса́чкі пруса́чак
Д. пруса́чцы пруса́чкам
В. пруса́чку пруса́чак
Т. пруса́чкай
пруса́чкаю		 пруса́чкамі
М. пруса́чцы пруса́чках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прусачы́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прусачы́ны прусачы́ная прусачы́нае прусачы́ныя
Р. прусачы́нага прусачы́най
прусачы́нае		 прусачы́нага прусачы́ных
Д. прусачы́наму прусачы́най прусачы́наму прусачы́ным
В. прусачы́ны (неадуш.)
прусачы́нага (адуш.)		 прусачы́ную прусачы́нае прусачы́ныя (неадуш.)
прусачы́ных (адуш.)
Т. прусачы́ным прусачы́най
прусачы́наю		 прусачы́ным прусачы́нымі
М. прусачы́ным прусачы́най прусачы́ным прусачы́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

пру́сік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пру́сік пру́сікі
Р. пру́сіка пру́сікаў
Д. пру́сіку пру́сікам
В. пру́сіка пру́сікаў
Т. пру́сікам пру́сікамі
М. пру́сіку пру́сіках

Крыніцы: piskunou2012.