прусачы́ны
прыметнік, адносны
| прусачы́ны | прусачы́ная | прусачы́нае | прусачы́ныя | |
| прусачы́нага | прусачы́най прусачы́нае |
прусачы́нага | прусачы́ных | |
| прусачы́наму | прусачы́най | прусачы́наму | прусачы́ным | |
| прусачы́ны ( прусачы́нага ( |
прусачы́ную | прусачы́нае | прусачы́ныя ( прусачы́ных ( |
|
| прусачы́ным | прусачы́най прусачы́наю |
прусачы́ным | прусачы́нымі | |
| прусачы́ным | прусачы́най | прусачы́ным | прусачы́ных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)