Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

заго́ншчыцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заго́ншчыцкі заго́ншчыцкая заго́ншчыцкае заго́ншчыцкія
Р. заго́ншчыцкага заго́ншчыцкай
заго́ншчыцкае		 заго́ншчыцкага заго́ншчыцкіх
Д. заго́ншчыцкаму заго́ншчыцкай заго́ншчыцкаму заго́ншчыцкім
В. заго́ншчыцкі
заго́ншчыцкага		 заго́ншчыцкую заго́ншчыцкае заго́ншчыцкія
заго́ншчыцкіх
Т. заго́ншчыцкім заго́ншчыцкай
заго́ншчыцкаю		 заго́ншчыцкім заго́ншчыцкімі
М. заго́ншчыцкім заго́ншчыцкай заго́ншчыцкім заго́ншчыцкіх

Крыніцы: tsblm1996.

заго́паць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заго́паю заго́паем
2-я ас. заго́паеш заго́паеце
3-я ас. заго́пае заго́паюць
Прошлы час
м. заго́паў заго́палі
ж. заго́пала
н. заго́пала
Загадны лад
2-я ас. заго́пай заго́пайце
Дзеепрыслоўе
прош. час заго́паўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Заго́ранка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Заго́ранка
Р. Заго́ранкі
Д. Заго́ранцы
В. Заго́ранку
Т. Заго́ранкай
Заго́ранкаю
М. Заго́ранцы

Заго́рбашша

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Заго́рбашша
Р. Заго́рбашша
Д. Заго́рбашшу
В. Заго́рбашша
Т. Заго́рбашшам
М. Заго́рбашшы

заго́р’е

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заго́р’е заго́р’і
Р. заго́р’я заго́р’яў
Д. заго́р’ю заго́р’ям
В. заго́р’е заго́р’і
Т. заго́р’ем заго́р’ямі
М. заго́р’і заго́р’ях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Заго́р’е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Заго́р’е
Р. Заго́р’я
Д. Заго́р’ю
В. Заго́р’е
Т. Заго́р’ем
М. Заго́р’і

заго́рка

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
заго́рка - -

Крыніцы: piskunou2012.

Заго́рнае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Заго́рнае
Р. Заго́рнага
Д. Заго́рнаму
В. Заго́рнае
Т. Заго́рным
М. Заго́рным

Заго́рнікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Заго́рнікі
Р. Заго́рнікаў
Д. Заго́рнікам
В. Заго́рнікі
Т. Заго́рнікамі
М. Заго́рніках

заго́рнуты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заго́рнуты заго́рнутая заго́рнутае заго́рнутыя
Р. заго́рнутага заго́рнутай
заго́рнутае		 заго́рнутага заго́рнутых
Д. заго́рнутаму заго́рнутай заго́рнутаму заго́рнутым
В. заго́рнуты (неадуш.)
заго́рнутага (адуш.)		 заго́рнутую заго́рнутае заго́рнутыя (неадуш.)
заго́рнутых (адуш.)
Т. заго́рнутым заго́рнутай
заго́рнутаю		 заго́рнутым заго́рнутымі
М. заго́рнутым заго́рнутай заго́рнутым заго́рнутых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.