Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

заго́лены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заго́лены заго́леная заго́ленае заго́леныя
Р. заго́ленага заго́ленай
заго́ленае
заго́ленага заго́леных
Д. заго́ленаму заго́ленай заго́ленаму заго́леным
В. заго́лены (неадуш.)
заго́ленага (адуш.)
заго́леную заго́ленае заго́леныя (неадуш.)
заго́леных (адуш.)
Т. заго́леным заго́ленай
заго́ленаю
заго́леным заго́ленымі
М. заго́леным заго́ленай заго́леным заго́леных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

заго́лены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заго́лены заго́леная заго́ленае заго́леныя
Р. заго́ленага заго́ленай
заго́ленае
заго́ленага заго́леных
Д. заго́ленаму заго́ленай заго́ленаму заго́леным
В. заго́лены (неадуш.)
заго́ленага (адуш.)
заго́леную заго́ленае заго́леныя (неадуш.)
заго́леных (адуш.)
Т. заго́леным заго́ленай
заго́ленаю
заго́леным заго́ленымі
М. заго́леным заго́ленай заго́леным заго́леных

Кароткая форма: заго́лена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

заго́львацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заго́льваюся заго́льваемся
2-я ас. заго́льваешся заго́льваецеся
3-я ас. заго́льваецца заго́льваюцца
Прошлы час
м. заго́льваўся заго́льваліся
ж. заго́львалася
н. заго́львалася
Загадны лад
2-я ас. заго́львайся заго́львайцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час заго́льваючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заго́льваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. заго́льваю заго́льваем
2-я ас. заго́льваеш заго́льваеце
3-я ас. заго́львае заго́льваюць
Прошлы час
м. заго́льваў заго́львалі
ж. заго́львала
н. заго́львала
Загадны лад
2-я ас. заго́львай заго́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час заго́льваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

заго́н

‘дзеянне’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. заго́н
Р. заго́ну
Д. заго́ну
В. заго́н
Т. заго́нам
М. заго́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

заго́н

‘участак поля’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заго́н заго́ны
Р. заго́на заго́наў
Д. заго́ну заго́нам
В. заго́н заго́ны
Т. заго́нам заго́намі
М. заго́не заго́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

заго́нна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
заго́нна - -

заго́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. заго́нны заго́нная заго́ннае заго́нныя
Р. заго́ннага заго́ннай
заго́ннае
заго́ннага заго́нных
Д. заго́ннаму заго́ннай заго́ннаму заго́нным
В. заго́нны (неадуш.)
заго́ннага (адуш.)
заго́нную заго́ннае заго́нныя (неадуш.)
заго́нных (адуш.)
Т. заго́нным заго́ннай
заго́ннаю
заго́нным заго́ннымі
М. заго́нным заго́ннай заго́нным заго́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

заго́нчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заго́нчык заго́нчыкі
Р. заго́нчыка заго́нчыкаў
Д. заго́нчыку заго́нчыкам
В. заго́нчык заго́нчыкі
Т. заго́нчыкам заго́нчыкамі
М. заго́нчыку заго́нчыках

Крыніцы: piskunou2012.

заго́ншчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. заго́ншчык заго́ншчыкі
Р. заго́ншчыка заго́ншчыкаў
Д. заго́ншчыку заго́ншчыкам
В. заго́ншчыка заго́ншчыкаў
Т. заго́ншчыкам заго́ншчыкамі
М. заго́ншчыку заго́ншчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.