Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвдеёжзілмноруыэюя-

громаадво́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. громаадво́дны громаадво́дная громаадво́днае громаадво́дныя
Р. громаадво́днага громаадво́днай
громаадво́днае		 громаадво́днага громаадво́дных
Д. громаадво́днаму громаадво́днай громаадво́днаму громаадво́дным
В. громаадво́дны (неадуш.)
громаадво́днага (адуш.)		 громаадво́дную громаадво́днае громаадво́дныя (неадуш.)
громаадво́дных (адуш.)
Т. громаадво́дным громаадво́днай
громаадво́днаю		 громаадво́дным громаадво́днымі
М. громаадво́дным громаадво́днай громаадво́дным громаадво́дных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsblm1996.

Гро́мавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Гро́мавічы
Р. Гро́мавіч
Гро́мавічаў
Д. Гро́мавічам
В. Гро́мавічы
Т. Гро́мавічамі
М. Гро́мавічах

громападо́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. громападо́бны громападо́бная громападо́бнае громападо́бныя
Р. громападо́бнага громападо́бнай
громападо́бнае		 громападо́бнага громападо́бных
Д. громападо́бнаму громападо́бнай громападо́бнаму громападо́бным
В. громападо́бны (неадуш.)
громападо́бнага (адуш.)		 громападо́бную громападо́бнае громападо́бныя (неадуш.)
громападо́бных (адуш.)
Т. громападо́бным громападо́бнай
громападо́бнаю		 громападо́бным громападо́бнымі
М. громападо́бным громападо́бнай громападо́бным громападо́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Гро́маўкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Гро́маўкі
Р. Гро́мавак
Гро́маўкаў
Д. Гро́маўкам
В. Гро́маўкі
Т. Гро́маўкамі
М. Гро́маўках

Гро́мкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
м.
Н. Гро́мкі
Р. Гро́мкага
Д. Гро́мкаму
В. Гро́мкі
Т. Гро́мкім
М. Гро́мкім

Гро́наў

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Гро́наў
Р. Гро́нава
Д. Гро́наву
В. Гро́наў
Т. Гро́навам
М. Гро́наве

гро́начка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. гро́начка гро́начкі
Р. гро́начкі гро́начак
Д. гро́начцы гро́начкам
В. гро́начку гро́начкі
Т. гро́начкай
гро́начкаю		 гро́начкамі
М. гро́начцы гро́начках

Крыніцы: piskunou2012.

гроначкападо́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гроначкападо́бны гроначкападо́бная гроначкападо́бнае гроначкападо́бныя
Р. гроначкападо́бнага гроначкападо́бнай
гроначкападо́бнае		 гроначкападо́бнага гроначкападо́бных
Д. гроначкападо́бнаму гроначкападо́бнай гроначкападо́бнаму гроначкападо́бным
В. гроначкападо́бны (неадуш.)
гроначкападо́бнага (адуш.)		 гроначкападо́бную гроначкападо́бнае гроначкападо́бныя (неадуш.)
гроначкападо́бных (адуш.)
Т. гроначкападо́бным гроначкападо́бнай
гроначкападо́бнаю		 гроначкападо́бным гроначкападо́бнымі
М. гроначкападо́бным гроначкападо́бнай гроначкападо́бным гроначкападо́бных

Крыніцы: piskunou2012.

Гро́ні

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Гро́ні
Р. Гро́нь
Гро́няў
Д. Гро́ням
В. Гро́ні
Т. Гро́нямі
М. Гро́нях

гро́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. гро́нка гро́нкі
Р. гро́нкі гро́нак
Д. гро́нцы гро́нкам
В. гро́нку гро́нкі
Т. гро́нкай
гро́нкаю		 гро́нкамі
М. гро́нцы гро́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.