Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

чаро́тніца

‘птушка’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

чаро́тніца

‘расліна’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012.

чаро́тны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чаро́тны	чаро́тная	чаро́тнае	чаро́тныя
Р.	чаро́тнага	чаро́тнай чаро́тнае	чаро́тнага	чаро́тных
Д.	чаро́тнаму	чаро́тнай	чаро́тнаму	чаро́тным
В.	чаро́тны (неадуш.) чаро́тнага (адуш.)	чаро́тную	чаро́тнае	чаро́тныя (неадуш.) чаро́тных (адуш.)
Т.	чаро́тным	чаро́тнай чаро́тнаю	чаро́тным	чаро́тнымі
М.	чаро́тным	чаро́тнай	чаро́тным	чаро́тных

Крыніцы: piskunou2012.

Чаро́ты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

чаро́ўна

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
чаро́ўна	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

чаро́ўнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чаро́ўны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	чаро́ўны	чаро́ўная	чаро́ўнае	чаро́ўныя
Р.	чаро́ўнага	чаро́ўнай чаро́ўнае	чаро́ўнага	чаро́ўных
Д.	чаро́ўнаму	чаро́ўнай	чаро́ўнаму	чаро́ўным
В.	чаро́ўны (неадуш.) чаро́ўнага (адуш.)	чаро́ўную	чаро́ўнае	чаро́ўныя (неадуш.) чаро́ўных (адуш.)
Т.	чаро́ўным	чаро́ўнай чаро́ўнаю	чаро́ўным	чаро́ўнымі
М.	чаро́ўным	чаро́ўнай	чаро́ўным	чаро́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чаро́цік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

чаро́ціна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

чаро́цінка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum