прыва́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыва́раны |
прыва́раная |
прыва́ранае |
прыва́раныя |
| Р. |
прыва́ранага |
прыва́ранай прыва́ранае |
прыва́ранага |
прыва́раных |
| Д. |
прыва́ранаму |
прыва́ранай |
прыва́ранаму |
прыва́раным |
| В. |
прыва́раны (неадуш.) прыва́ранага (адуш.) |
прыва́раную |
прыва́ранае |
прыва́раныя (неадуш.) прыва́раных (адуш.) |
| Т. |
прыва́раным |
прыва́ранай прыва́ранаю |
прыва́раным |
прыва́ранымі |
| М. |
прыва́раным |
прыва́ранай |
прыва́раным |
прыва́раных |
Кароткая форма: прыва́рана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Пры́варацце
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Пры́варацце |
| Р. |
Пры́варацця |
| Д. |
Пры́вараццю |
| В. |
Пры́варацце |
| Т. |
Пры́вараццем |
| М. |
Пры́варацці |
прыварача́ць
‘прыварожваць, прычароўваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыварача́ю |
прыварача́ем |
| 2-я ас. |
прыварача́еш |
прыварача́еце |
| 3-я ас. |
прыварача́е |
прыварача́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прыварача́ў |
прыварача́лі |
| ж. |
прыварача́ла |
| н. |
прыварача́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыварача́й |
прыварача́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыварача́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыва́рачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыва́рачны |
прыва́рачная |
прыва́рачнае |
прыва́рачныя |
| Р. |
прыва́рачнага |
прыва́рачнай прыва́рачнае |
прыва́рачнага |
прыва́рачных |
| Д. |
прыва́рачнаму |
прыва́рачнай |
прыва́рачнаму |
прыва́рачным |
| В. |
прыва́рачны (неадуш.) прыва́рачнага (адуш.) |
прыва́рачную |
прыва́рачнае |
прыва́рачныя (неадуш.) прыва́рачных (адуш.) |
| Т. |
прыва́рачным |
прыва́рачнай прыва́рачнаю |
прыва́рачным |
прыва́рачнымі |
| М. |
прыва́рачным |
прыва́рачнай |
прыва́рачным |
прыва́рачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыва́рванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыва́рванне |
| Р. |
прыва́рвання |
| Д. |
прыва́рванню |
| В. |
прыва́рванне |
| Т. |
прыва́рваннем |
| М. |
прыва́рванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыва́рвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыва́рваецца |
прыва́рваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прыва́рваўся |
прыва́рваліся |
| ж. |
прыва́рвалася |
| н. |
прыва́рвалася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыва́рваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыва́рваю |
прыва́рваем |
| 2-я ас. |
прыва́рваеш |
прыва́рваеце |
| 3-я ас. |
прыва́рвае |
прыва́рваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыва́рваў |
прыва́рвалі |
| ж. |
прыва́рвала |
| н. |
прыва́рвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыва́рвай |
прыва́рвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыва́рваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыва́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыва́рка |
| Р. |
прыва́ркі |
| Д. |
прыва́рцы |
| В. |
прыва́рку |
| Т. |
прыва́ркай прыва́ркаю |
| М. |
прыва́рцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыварны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыварны́ |
прыварна́я |
прыварно́е |
прыварны́я |
| Р. |
прыварно́га |
прыварно́й прыварно́е |
прыварно́га |
прыварны́х |
| Д. |
прыварно́му |
прыварно́й |
прыварно́му |
прыварны́м |
| В. |
прыварны́ (неадуш.) прыварно́га (адуш.) |
прыварну́ю |
прыварно́е |
прыварны́я (неадуш.) прыварны́х (адуш.) |
| Т. |
прыварны́м |
прыварно́й прыварно́ю |
прыварны́м |
прыварны́мі |
| М. |
прыварны́м |
прыварно́й |
прыварны́м |
прыварны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.