кахеці́нскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
кахеці́нскі |
кахеці́нская |
кахеці́нскае |
кахеці́нскія |
| Р. |
кахеці́нскага |
кахеці́нскай кахеці́нскае |
кахеці́нскага |
кахеці́нскіх |
| Д. |
кахеці́нскаму |
кахеці́нскай |
кахеці́нскаму |
кахеці́нскім |
| В. |
кахеці́нскі (неадуш.) кахеці́нскага (адуш.) |
кахеці́нскую |
кахеці́нскае |
кахеці́нскія (неадуш.) кахеці́нскіх (адуш.) |
| Т. |
кахеці́нскім |
кахеці́нскай кахеці́нскаю |
кахеці́нскім |
кахеці́нскімі |
| М. |
кахеці́нскім |
кахеці́нскай |
кахеці́нскім |
кахеці́нскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
кахі́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кахі́канне |
| Р. |
кахі́кання |
| Д. |
кахі́канню |
| В. |
кахі́канне |
| Т. |
кахі́каннем |
| М. |
кахі́канні |
Крыніцы:
piskunou2012.
кахі́каць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кахі́каю |
кахі́каем |
| 2-я ас. |
кахі́каеш |
кахі́каеце |
| 3-я ас. |
кахі́кае |
кахі́каюць |
| Прошлы час |
| м. |
кахі́каў |
кахі́калі |
| ж. |
кахі́кала |
| н. |
кахі́кала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кахі́кай |
кахі́кайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
кахі́каючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
кахі́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
кахі́кну |
кахі́кнем |
| 2-я ас. |
кахі́кнеш |
кахі́кнеце |
| 3-я ас. |
кахі́кне |
кахі́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
кахі́кнуў |
кахі́кнулі |
| ж. |
кахі́кнула |
| н. |
кахі́кнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
кахі́кні |
кахі́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
кахі́кнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
кахіно́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кахіно́р |
кахіно́ры |
| Р. |
кахіно́ра |
кахіно́раў |
| Д. |
кахіно́ру |
кахіно́рам |
| В. |
кахіно́р |
кахіно́ры |
| Т. |
кахіно́рам |
кахіно́рамі |
| М. |
кахіно́ры |
кахіно́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.
кахінхі́нка
‘парода курэй’
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
кахінхі́нка |
кахінхі́нкі |
| Р. |
кахінхі́нкі |
кахінхі́нак |
| Д. |
кахінхі́нцы |
кахінхі́нкам |
| В. |
кахінхі́нку |
кахінхі́нак |
| Т. |
кахінхі́нкай кахінхі́нкаю |
кахінхі́нкамі |
| М. |
кахінхі́нцы |
кахінхі́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012.
ка́хкаць
‘кракаць’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ка́хкаю |
ка́хкаем |
| 2-я ас. |
ка́хкаеш |
ка́хкаеце |
| 3-я ас. |
ка́хкае |
ка́хкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
ка́хкаў |
ка́хкалі |
| ж. |
ка́хкала |
| н. |
ка́хкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ка́хкай |
ка́хкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ка́хкаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
кахы́канне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
кахы́канне |
| Р. |
кахы́кання |
| Д. |
кахы́канню |
| В. |
кахы́канне |
| Т. |
кахы́каннем |
| М. |
кахы́канні |
Крыніцы:
piskunou2012.