Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2025, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
агдеёжзілоруыэюя’

брукава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. бруку́ю бруку́ем
2-я ас. бруку́еш бруку́еце
3-я ас. бруку́е бруку́юць
Прошлы час
м. брукава́ў брукава́лі
ж. брукава́ла
н. брукава́ла
Загадны лад
2-я ас. бруку́й бруку́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час бруку́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

брукавы́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. брукавы́ брукава́я брукаво́е брукавы́я
Р. брукаво́га брукаво́й
брукаво́е		 брукаво́га брукавы́х
Д. брукаво́му брукаво́й брукаво́му брукавы́м
В. брукавы́ (неадуш.)
брукаво́га (адуш.)		 брукаву́ю брукаво́е брукавы́я (неадуш.)
брукавы́х (адуш.)
Т. брукавы́м брукаво́й
брукаво́ю		 брукавы́м брукавы́мі
М. брукавы́м брукаво́й брукавы́м брукавы́х

Крыніцы: piskunou2012.

Брука́нішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Брука́нішкі
Р. Брука́нішак
Брука́нішкаў
Д. Брука́нішкам
В. Брука́нішкі
Т. Брука́нішкамі
М. Брука́нішках

брука́р

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. брука́р брукары́
Р. брукара́ брукаро́ў
Д. брукару́ брукара́м
В. брукара́ брукаро́ў
Т. брукаро́м брукара́мі
М. брукару́ брукара́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

брука́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. брука́рскі брука́рская брука́рскае брука́рскія
Р. брука́рскага брука́рскай
брука́рскае		 брука́рскага брука́рскіх
Д. брука́рскаму брука́рскай брука́рскаму брука́рскім
В. брука́рскі (неадуш.)
брука́рскага (адуш.)		 брука́рскую брука́рскае брука́рскія (неадуш.)
брука́рскіх (адуш.)
Т. брука́рскім брука́рскай
брука́рскаю		 брука́рскім брука́рскімі
М. брука́рскім брука́рскай брука́рскім брука́рскіх

Крыніцы: piskunou2012.

брукаўшчы́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. брукаўшчы́к брукаўшчыкі́
Р. брукаўшчыка́ брукаўшчыко́ў
Д. брукаўшчыку́ брукаўшчыка́м
В. брукаўшчыка́ брукаўшчыко́ў
Т. брукаўшчыко́м брукаўшчыка́мі
М. брукаўшчыку́ брукаўшчыка́х

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

бруклінскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бруклінскі бруклінская бруклінскае бруклінскія
Р. бруклінскага бруклінскай
бруклінскае		 бруклінскага бруклінскіх
Д. бруклінскаму бруклінскай бруклінскаму бруклінскім
В. бруклінскі
бруклінскага		 бруклінскую бруклінскае бруклінскія
Т. бруклінскім бруклінскай
бруклінскаю		 бруклінскім бруклінскімі
М. бруклінскім бруклінскай бруклінскім бруклінскіх

бруко́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. бруко́ўка бруко́ўкі
Р. бруко́ўкі бруко́вак
Д. бруко́ўцы бруко́ўкам
В. бруко́ўку бруко́ўкі
Т. бруко́ўкай
бруко́ўкаю		 бруко́ўкамі
М. бруко́ўцы бруко́ўках

Крыніцы: piskunou2012.

бру́лець

‘мачыцца’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. бру́лею бру́леем
2-я ас. бру́лееш бру́лееце
3-я ас. бру́лее бру́леюць
Прошлы час
м. бру́леў бру́лелі
ж. бру́лела
н. бру́лела
Загадны лад
2-я ас. бру́лей бру́лейце
Дзеепрыслоўе
цяп. час бру́леючы

Крыніцы: piskunou2012.

брульё́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. брульё́н брульё́ны
Р. брульё́на брульё́наў
Д. брульё́ну брульё́нам
В. брульё́н брульё́ны
Т. брульё́нам брульё́намі
М. брульё́не брульё́нах

Крыніцы: piskunou2012.