Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

скакуне́ц

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скакуне́ц скакунцы́
Р. скакунца́ скакунцо́ў
Д. скакунцу́ скакунца́м
В. скакунца́ скакунцо́ў
Т. скакунцо́м скакунца́мі
М. скакунцы́ скакунца́х

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

скакуно́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скакуно́к скакункі́
Р. скакунка́ скакунко́ў
Д. скакунку́ скакунка́м
В. скакунка́ скакунко́ў
Т. скакунко́м скакунка́мі
М. скакунку́ скакунка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Скакуно́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Скакуно́ўшчына
Р. Скакуно́ўшчыны
Д. Скакуно́ўшчыне
В. Скакуно́ўшчыну
Т. Скакуно́ўшчынай
Скакуно́ўшчынаю
М. Скакуно́ўшчыне

скаку́нчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скаку́нчык скаку́нчыкі
Р. скаку́нчыка скаку́нчыкаў
Д. скаку́нчыку скаку́нчыкам
В. скаку́нчыка скаку́нчыкаў
Т. скаку́нчыкам скаку́нчыкамі
М. скаку́нчыку скаку́нчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Скакуны́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Скакуны́
Р. Скакуно́ў
Д. Скакуна́м
В. Скакуны́
Т. Скакуна́мі
М. Скакуна́х

скаку́ха

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. скаку́ха скаку́хі
Р. скаку́хі скаку́х
Д. скаку́се скаку́хам
В. скаку́ху скаку́х
Т. скаку́хай
скаку́хаю
скаку́хамі
М. скаку́се скаку́хах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скаку́часць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. скаку́часць
Р. скаку́часці
Д. скаку́часці
В. скаку́часць
Т. скаку́часцю
М. скаку́часці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

скаку́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скаку́чы скаку́чая скаку́чае скаку́чыя
Р. скаку́чага скаку́чай
скаку́чае
скаку́чага скаку́чых
Д. скаку́чаму скаку́чай скаку́чаму скаку́чым
В. скаку́чы (неадуш.)
скаку́чага (адуш.)
скаку́чую скаку́чае скаку́чыя (неадуш.)
скаку́чых (адуш.)
Т. скаку́чым скаку́чай
скаку́чаю
скаку́чым скаку́чымі
М. скаку́чым скаку́чай скаку́чым скаку́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

скаку́чы

дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скаку́чы скаку́чая скаку́чае скаку́чыя
Р. скаку́чага скаку́чай
скаку́чае
скаку́чага скаку́чых
Д. скаку́чаму скаку́чай скаку́чаму скаку́чым
В. скаку́чы (неадуш.)
скаку́чага (адуш.)
скаку́чую скаку́чае скаку́чыя (неадуш.)
скаку́чых (адуш.)
Т. скаку́чым скаку́чай
скаку́чаю
скаку́чым скаку́чымі
М. скаку́чым скаку́чай скаку́чым скаку́чых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

скаку́шка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. скаку́шка скаку́шкі
Р. скаку́шкі скаку́шак
Д. скаку́шцы скаку́шкам
В. скаку́шку скаку́шак
Т. скаку́шкай
скаку́шкаю
скаку́шкамі
М. скаку́шцы скаку́шках

Крыніцы: piskunou2012.