насту́пны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
насту́пны |
насту́пная |
насту́пнае |
насту́пныя |
| Р. |
насту́пнага |
насту́пнай насту́пнае |
насту́пнага |
насту́пных |
| Д. |
насту́пнаму |
насту́пнай |
насту́пнаму |
насту́пным |
| В. |
насту́пны (неадуш.) насту́пнага (адуш.) |
насту́пную |
насту́пнае |
насту́пныя (неадуш.) насту́пных (адуш.) |
| Т. |
насту́пным |
насту́пнай насту́пнаю |
насту́пным |
насту́пнымі |
| М. |
насту́пным |
насту́пнай |
насту́пным |
насту́пных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насту́пства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
насту́пства |
насту́пствы |
| Р. |
насту́пства |
насту́пстваў |
| Д. |
насту́пству |
насту́пствам |
| В. |
насту́пства |
насту́пствы |
| Т. |
насту́пствам |
насту́пствамі |
| М. |
насту́пстве |
насту́пствах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
настура́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
настура́н |
| Р. |
настура́ну |
| Д. |
настура́ну |
| В. |
настура́н |
| Т. |
настура́нам |
| М. |
настура́не |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
насту́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
насту́рка |
насту́ркі |
| Р. |
насту́ркі |
насту́рак |
| Д. |
насту́рцы |
насту́ркам |
| В. |
насту́рку |
насту́ркі |
| Т. |
насту́ркай насту́ркаю |
насту́ркамі |
| М. |
насту́рцы |
насту́рках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насту́ркавыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
насту́ркавыя |
| Р. |
насту́ркавых |
| Д. |
насту́ркавым |
| В. |
насту́ркавыя |
| Т. |
насту́ркавымі |
| М. |
насту́ркавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
насту́рцыевы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
насту́рцыевы |
насту́рцыевая |
насту́рцыевае |
насту́рцыевыя |
| Р. |
насту́рцыевага |
насту́рцыевай насту́рцыевае |
насту́рцыевага |
насту́рцыевых |
| Д. |
насту́рцыеваму |
насту́рцыевай |
насту́рцыеваму |
насту́рцыевым |
| В. |
насту́рцыевы (неадуш.) насту́рцыевага (адуш.) |
насту́рцыевую |
насту́рцыевае |
насту́рцыевыя (неадуш.) насту́рцыевых (адуш.) |
| Т. |
насту́рцыевым |
насту́рцыевай насту́рцыеваю |
насту́рцыевым |
насту́рцыевымі |
| М. |
насту́рцыевым |
насту́рцыевай |
насту́рцыевым |
насту́рцыевых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
насту́рцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
насту́рцыя |
| Р. |
насту́рцыі |
| Д. |
насту́рцыі |
| В. |
насту́рцыю |
| Т. |
насту́рцыяй насту́рцыяю |
| М. |
насту́рцыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
настыва́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
настыва́е |
настыва́юць |
| Прошлы час |
| м. |
настыва́ў |
настыва́лі |
| ж. |
настыва́ла |
| н. |
настыва́ла |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
настыга́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
настыга́е |
настыга́юць |
| Прошлы час |
| м. |
настыга́ў |
настыга́лі |
| ж. |
настыга́ла |
| н. |
настыга́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
настыга́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.