забаламу́чваць
‘дурманіць, тлуміць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
забаламу́чваю |
забаламу́чваем |
| 2-я ас. |
забаламу́чваеш |
забаламу́чваеце |
| 3-я ас. |
забаламу́чвае |
забаламу́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
забаламу́чваў |
забаламу́чвалі |
| ж. |
забаламу́чвала |
| н. |
забаламу́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
забаламу́чвай |
забаламу́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
забаламу́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
забалансава́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
забалансу́ю |
забалансу́ем |
| 2-я ас. |
забалансу́еш |
забалансу́еце |
| 3-я ас. |
забалансу́е |
забалансу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
забалансава́ў |
забалансава́лі |
| ж. |
забалансава́ла |
| н. |
забалансава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
забалансу́й |
забалансу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
забалансава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
забала́нсавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
забала́нсавы |
забала́нсавая |
забала́нсавае |
забала́нсавыя |
| Р. |
забала́нсавага |
забала́нсавай забала́нсавае |
забала́нсавага |
забала́нсавых |
| Д. |
забала́нсаваму |
забала́нсавай |
забала́нсаваму |
забала́нсавым |
| В. |
забала́нсавы (неадуш.) забала́нсавага (адуш.) |
забала́нсавую |
забала́нсавае |
забала́нсавыя (неадуш.) забала́нсавых (адуш.) |
| Т. |
забала́нсавым |
забала́нсавай забала́нсаваю |
забала́нсавым |
забала́нсавымі |
| М. |
забала́нсавым |
забала́нсавай |
забала́нсавым |
забала́нсавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
забаластава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
забаластава́ны |
забаластава́ная |
забаластава́нае |
забаластава́ныя |
| Р. |
забаластава́нага |
забаластава́най забаластава́нае |
забаластава́нага |
забаластава́ных |
| Д. |
забаластава́наму |
забаластава́най |
забаластава́наму |
забаластава́ным |
| В. |
забаластава́ны (неадуш.) забаластава́нага (адуш.) |
забаластава́ную |
забаластава́нае |
забаластава́ныя (неадуш.) забаластава́ных (адуш.) |
| Т. |
забаластава́ным |
забаластава́най забаластава́наю |
забаластава́ным |
забаластава́нымі |
| М. |
забаластава́ным |
забаластава́най |
забаластава́ным |
забаластава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
забаластава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
забаластава́ны |
забаластава́ная |
забаластава́нае |
забаластава́ныя |
| Р. |
забаластава́нага |
забаластава́най забаластава́нае |
забаластава́нага |
забаластава́ных |
| Д. |
забаластава́наму |
забаластава́най |
забаластава́наму |
забаластава́ным |
| В. |
забаластава́ны (неадуш.) забаластава́нага (адуш.) |
забаластава́ную |
забаластава́нае |
забаластава́ныя (неадуш.) забаластава́ных (адуш.) |
| Т. |
забаластава́ным |
забаластава́най забаластава́наю |
забаластава́ным |
забаластава́нымі |
| М. |
забаластава́ным |
забаластава́най |
забаластава́ным |
забаластава́ных |
Кароткая форма: забаластава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
забаластава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
забаласту́ю |
забаласту́ем |
| 2-я ас. |
забаласту́еш |
забаласту́еце |
| 3-я ас. |
забаласту́е |
забаласту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
забаластава́ў |
забаластава́лі |
| ж. |
забаластава́ла |
| н. |
забаластава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
забаласту́й |
забаласту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
забаластава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
забалатава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
забалатава́ны |
забалатава́ная |
забалатава́нае |
забалатава́ныя |
| Р. |
забалатава́нага |
забалатава́най забалатава́нае |
забалатава́нага |
забалатава́ных |
| Д. |
забалатава́наму |
забалатава́най |
забалатава́наму |
забалатава́ным |
| В. |
забалатава́ны (неадуш.) забалатава́нага (адуш.) |
забалатава́ную |
забалатава́нае |
забалатава́ныя (неадуш.) забалатава́ных (адуш.) |
| Т. |
забалатава́ным |
забалатава́най забалатава́наю |
забалатава́ным |
забалатава́нымі |
| М. |
забалатава́ным |
забалатава́най |
забалатава́ным |
забалатава́ных |
Кароткая форма: забалатава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
забалатава́ць
‘не выбраць каго-небудзь, забракаваць што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
забалату́ю |
забалату́ем |
| 2-я ас. |
забалату́еш |
забалату́еце |
| 3-я ас. |
забалату́е |
забалату́юць |
| Прошлы час |
| м. |
забалатава́ў |
забалатава́лі |
| ж. |
забалатава́ла |
| н. |
забалатава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
забалату́й |
забалату́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
забалатава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
За́балатнікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
За́балатнікі |
| Р. |
За́балатнікаў |
| Д. |
За́балатнікам |
| В. |
За́балатнікі |
| Т. |
За́балатнікамі |
| М. |
За́балатніках |