Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёзілмнопрстухшыэюя’

каўта́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. каўта́ю каўта́ем
2-я ас. каўта́еш каўта́еце
3-я ас. каўта́е каўта́юць
Прошлы час
м. каўта́ў каўта́лі
ж. каўта́ла
н. каўта́ла
Загадны лад
2-я ас. каўта́й каўта́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час каўта́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Каўткі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каўткі́
Р. Каўтко́ў
Д. Каўтка́м
В. Каўткі́
Т. Каўтка́мі
М. Каўтка́х

каўтля́шка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. каўтля́шка каўтля́шкі
Р. каўтля́шкі каўтля́шак
Д. каўтля́шцы каўтля́шкам
В. каўтля́шку каўтля́шкі
Т. каўтля́шкай
каўтля́шкаю		 каўтля́шкамі
М. каўтля́шцы каўтля́шках

Крыніцы: piskunou2012.

каўтну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. каўтну́ каўтнё́м
2-я ас. каўтне́ш каўтняце́
3-я ас. каўтне́ каўтну́ць
Прошлы час
м. каўтну́ў каўтну́лі
ж. каўтну́ла
н. каўтну́ла
Загадны лад
2-я ас. каўтні́ каўтні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час каўтну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каўто́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каўто́к каўткі́
Р. каўтка́ каўтко́ў
Д. каўтку́ каўтка́м
В. каўто́к каўткі́
Т. каўтко́м каўтка́мі
М. каўтку́ каўтка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012.

каўту́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каўту́н каўтуны́
Р. каўтуна́ каўтуно́ў
Д. каўтуну́ каўтуна́м
В. каўту́н каўтуны́
Т. каўтуно́м каўтуна́мі
М. каўтуне́ каўтуна́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каўтунава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каўтунава́ты каўтунава́тая каўтунава́тае каўтунава́тыя
Р. каўтунава́тага каўтунава́тай
каўтунава́тае		 каўтунава́тага каўтунава́тых
Д. каўтунава́таму каўтунава́тай каўтунава́таму каўтунава́тым
В. каўтунава́ты (неадуш.)
каўтунава́тага (адуш.)		 каўтунава́тую каўтунава́тае каўтунава́тыя (неадуш.)
каўтунава́тых (адуш.)
Т. каўтунава́тым каўтунава́тай
каўтунава́таю		 каўтунава́тым каўтунава́тымі
М. каўтунава́тым каўтунава́тай каўтунава́тым каўтунава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

каўтуні́шнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. каўтуні́шнік
Р. каўтуні́шніку
Д. каўтуні́шніку
В. каўтуні́шнік
Т. каўтуні́шнікам
М. каўтуні́шніку

Крыніцы: piskunou2012.

каўту́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каўту́нны каўту́нная каўту́ннае каўту́нныя
Р. каўту́ннага каўту́ннай
каўту́ннае		 каўту́ннага каўту́нных
Д. каўту́ннаму каўту́ннай каўту́ннаму каўту́нным
В. каўту́нны (неадуш.)
каўту́ннага (адуш.)		 каўту́нную каўту́ннае каўту́нныя (неадуш.)
каўту́нных (адуш.)
Т. каўту́нным каўту́ннай
каўту́ннаю		 каўту́нным каўту́ннымі
М. каўту́нным каўту́ннай каўту́нным каўту́нных

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Каўтуны́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каўтуны́
Р. Каўтуно́ў
Д. Каўтуна́м
В. Каўтуны́
Т. Каўтуна́мі
М. Каўтуна́х