падры́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падры́ты |
падры́тая |
падры́тае |
падры́тыя |
| Р. |
падры́тага |
падры́тай падры́тае |
падры́тага |
падры́тых |
| Д. |
падры́таму |
падры́тай |
падры́таму |
падры́тым |
| В. |
падры́ты (неадуш.) падры́тага (адуш.) |
падры́тую |
падры́тае |
падры́тыя (неадуш.) падры́тых (адуш.) |
| Т. |
падры́тым |
падры́тай падры́таю |
падры́тым |
падры́тымі |
| М. |
падры́тым |
падры́тай |
падры́тым |
падры́тых |
Кароткая форма: падры́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падры́ў
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
падры́ў |
| Р. |
падры́ву |
| Д. |
падры́ву |
| В. |
падры́ў |
| Т. |
падры́вам |
| М. |
падры́ве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
падрыўні́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падрыўні́к |
падрыўнікі́ |
| Р. |
падрыўніка́ |
падрыўніко́ў |
| Д. |
падрыўніку́ |
падрыўніка́м |
| В. |
падрыўніка́ |
падрыўніко́ў |
| Т. |
падрыўніко́м |
падрыўніка́мі |
| М. |
падрыўніку́ |
падрыўніка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
падрыўні́ца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падрыўні́ца |
падрыўні́цы |
| Р. |
падрыўні́цы |
падрыўні́ц |
| Д. |
падрыўні́цы |
падрыўні́цам |
| В. |
падрыўні́цу |
падрыўні́ц |
| Т. |
падрыўні́цай падрыўні́цаю |
падрыўні́цамі |
| М. |
падрыўні́цы |
падрыўні́цах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падрыўны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падрыўны́ |
падрыўна́я |
падрыўно́е |
падрыўны́я |
| Р. |
падрыўно́га |
падрыўно́й падрыўно́е |
падрыўно́га |
падрыўны́х |
| Д. |
падрыўно́му |
падрыўно́й |
падрыўно́му |
падрыўны́м |
| В. |
падрыўны́ (неадуш.) падрыўно́га (адуш.) |
падрыўну́ю |
падрыўно́е |
падрыўны́я (неадуш.) падрыўны́х (адуш.) |
| Т. |
падрыўны́м |
падрыўно́й падрыўно́ю |
падрыўны́м |
падрыўны́мі |
| М. |
падрыўны́м |
падрыўно́й |
падрыўны́м |
падрыўны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
падры́ўшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
падры́ўшчык |
падры́ўшчыкі |
| Р. |
падры́ўшчыка |
падры́ўшчыкаў |
| Д. |
падры́ўшчыку |
падры́ўшчыкам |
| В. |
падры́ўшчыка |
падры́ўшчыкаў |
| Т. |
падры́ўшчыкам |
падры́ўшчыкамі |
| М. |
падры́ўшчыку |
падры́ўшчыках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
падры́хлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падры́хлены |
падры́хленая |
падры́хленае |
падры́хленыя |
| Р. |
падры́хленага |
падры́хленай падры́хленае |
падры́хленага |
падры́хленых |
| Д. |
падры́хленаму |
падры́хленай |
падры́хленаму |
падры́хленым |
| В. |
падры́хлены (неадуш.) падры́хленага (адуш.) |
падры́хленую |
падры́хленае |
падры́хленыя (неадуш.) падры́хленых (адуш.) |
| Т. |
падры́хленым |
падры́хленай падры́хленаю |
падры́хленым |
падры́хленымі |
| М. |
падры́хленым |
падры́хленай |
падры́хленым |
падры́хленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падры́хлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
падры́хлены |
падры́хленая |
падры́хленае |
падры́хленыя |
| Р. |
падры́хленага |
падры́хленай падры́хленае |
падры́хленага |
падры́хленых |
| Д. |
падры́хленаму |
падры́хленай |
падры́хленаму |
падры́хленым |
| В. |
падры́хлены (неадуш.) падры́хленага (адуш.) |
падры́хленую |
падры́хленае |
падры́хленыя (неадуш.) падры́хленых (адуш.) |
| Т. |
падры́хленым |
падры́хленай падры́хленаю |
падры́хленым |
падры́хленымі |
| М. |
падры́хленым |
падры́хленай |
падры́хленым |
падры́хленых |
Кароткая форма: падры́хлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
падрыхлі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
падрыхлі́цца |
падрыхля́цца |
| Прошлы час |
| м. |
падрыхлі́ўся |
падрыхлі́ліся |
| ж. |
падрыхлі́лася |
| н. |
падрыхлі́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
падрыхлі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
падрыхлю́ |
падрыхлі́м |
| 2-я ас. |
падрыхлі́ш |
падрыхліце́ |
| 3-я ас. |
падрыхлі́ць |
падрыхля́ць |
| Прошлы час |
| м. |
падрыхлі́ў |
падрыхлі́лі |
| ж. |
падрыхлі́ла |
| н. |
падрыхлі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
падрыхлі́ |
падрыхлі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
падрыхлі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.