Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

скаблі́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. скаблю́ ско́блім
2-я ас. ско́бліш ско́бліце
3-я ас. ско́бліць ско́бляць
Прошлы час
м. скаблі́ў скаблі́лі
ж. скаблі́ла
н. скаблі́ла
Загадны лад
2-я ас. скаблі́ скаблі́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час ско́блячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

скабляну́ць

‘скаблянуць што-небудзь і без прамога дапаўнення (па чым-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. скабляну́ скаблянё́м
2-я ас. скабляне́ш скабленяце́
3-я ас. скабляне́ скабляну́ць
Прошлы час
м. скабляну́ў скабляну́лі
ж. скабляну́ла
н. скабляну́ла
Загадны лад
2-я ас. скабляні́ скабляні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час скабляну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Скабы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Скабы́
Р. Скабо́ў
Д. Скаба́м
В. Скабы́
Т. Скаба́мі
М. Скаба́х

скабяны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скабяны́ скабяна́я скабяно́е скабяны́я
Р. скабяно́га скабяно́й
скабяно́е
скабяно́га скабяны́х
Д. скабяно́му скабяно́й скабяно́му скабяны́м
В. скабяны́ (неадуш.)
скабяно́га (адуш.)
скабяну́ю скабяно́е скабяны́я (неадуш.)
скабяны́х (адуш.)
Т. скабяны́м скабяно́й
скабяно́ю
скабяны́м скабяны́мі
М. скабяны́м скабяно́й скабяны́м скабяны́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Скабярэ́ц

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Скабярэ́ц
Р. Скабярца́
Д. Скабярцу́
В. Скабярэ́ц
Т. Скабярцо́м
М. Скабярцы́

скава́на

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
скава́на - -

скава́насць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. скава́насць
Р. скава́насці
Д. скава́насці
В. скава́насць
Т. скава́насцю
М. скава́насці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скава́ны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скава́ны скава́ная скава́нае скава́ныя
Р. скава́нага скава́най
скава́нае
скава́нага скава́ных
Д. скава́наму скава́най скава́наму скава́ным
В. скава́ны (неадуш.)
скава́нага (адуш.)
скава́ную скава́нае скава́ныя (неадуш.)
скава́ных (адуш.)
Т. скава́ным скава́най
скава́наю
скава́ным скава́нымі
М. скава́ным скава́най скава́ным скава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скава́ны скава́ная скава́нае скава́ныя
Р. скава́нага скава́най
скава́нае
скава́нага скава́ных
Д. скава́наму скава́най скава́наму скава́ным
В. скава́ны (неадуш.)
скава́нага (адуш.)
скава́ную скава́нае скава́ныя (неадуш.)
скава́ных (адуш.)
Т. скава́ным скава́най
скава́наю
скава́ным скава́нымі
М. скава́ным скава́най скава́ным скава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

скава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скава́ны скава́ная скава́нае скава́ныя
Р. скава́нага скава́най
скава́нае
скава́нага скава́ных
Д. скава́наму скава́най скава́наму скава́ным
В. скава́ны (неадуш.)
скава́нага (адуш.)
скава́ную скава́нае скава́ныя (неадуш.)
скава́ных (адуш.)
Т. скава́ным скава́най
скава́наю
скава́ным скава́нымі
М. скава́ным скава́най скава́ным скава́ных

Кароткая форма: скава́на.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.