Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

Каўке́лі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каўке́лі
Р. Каўке́ль
Каўке́ляў
Д. Каўке́лям
В. Каўке́лі
Т. Каўке́лямі
М. Каўке́лях

ка́ўкнуць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ка́ўкну ка́ўкнем
2-я ас. ка́ўкнеш ка́ўкнеце
3-я ас. ка́ўкне ка́ўкнуць
Прошлы час
м. ка́ўкнуў ка́ўкнулі
ж. ка́ўкнула
н. ка́ўкнула
Загадны лад
2-я ас. ка́ўкні ка́ўкніце
Дзеепрыслоўе
прош. час ка́ўкнуўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Каўлі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каўлі́
Р. Каўлё́ў
Д. Каўля́м
В. Каўлі́
Т. Каўля́мі
М. Каўля́х

каўліфло́рыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. каўліфло́рыя каўліфло́рыі
Р. каўліфло́рыі каўліфло́рый
Д. каўліфло́рыі каўліфло́рыям
В. каўліфло́рыю каўліфло́рыі
Т. каўліфло́рыяй
каўліфло́рыяю
каўліфло́рыямі
М. каўліфло́рыі каўліфло́рыях

Крыніцы: piskunou2012.

Каўлякі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Каўлякі́
Р. Каўляко́ў
Д. Каўляка́м
В. Каўлякі́
Т. Каўляка́мі
М. Каўляка́х

каўляко́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каўляко́ўскі каўляко́ўская каўляко́ўскае каўляко́ўскія
Р. каўляко́ўскага каўляко́ўскай
каўляко́ўскае
каўляко́ўскага каўляко́ўскіх
Д. каўляко́ўскаму каўляко́ўскай каўляко́ўскаму каўляко́ўскім
В. каўляко́ўскі (неадуш.)
каўляко́ўскага (адуш.)
каўляко́ўскую каўляко́ўскае каўляко́ўскія (неадуш.)
каўляко́ўскіх (адуш.)
Т. каўляко́ўскім каўляко́ўскай
каўляко́ўскаю
каўляко́ўскім каўляко́ўскімі
М. каўляко́ўскім каўляко́ўскай каўляко́ўскім каўляко́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Ка́ўнас

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ка́ўнас
Р. Ка́ўнаса
Д. Ка́ўнасу
В. Ка́ўнас
Т. Ка́ўнасам
М. Ка́ўнасе

ка́ўнаскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ка́ўнаскі ка́ўнаская ка́ўнаскае ка́ўнаскія
Р. ка́ўнаскага ка́ўнаскай
ка́ўнаскае
ка́ўнаскага ка́ўнаскіх
Д. ка́ўнаскаму ка́ўнаскай ка́ўнаскаму ка́ўнаскім
В. ка́ўнаскі (неадуш.)
ка́ўнаскага (адуш.)
ка́ўнаскую ка́ўнаскае ка́ўнаскія (неадуш.)
ка́ўнаскіх (адуш.)
Т. ка́ўнаскім ка́ўнаскай
ка́ўнаскаю
ка́ўнаскім ка́ўнаскімі
М. ка́ўнаскім ка́ўнаскай ка́ўнаскім ка́ўнаскіх

Крыніцы: piskunou2012.

каўне́р

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каўне́р каўняры́
Р. каўняра́ каўняро́ў
Д. каўняру́ каўняра́м
В. каўне́р каўняры́
Т. каўняро́м каўняра́мі
М. каўняры́ каўняра́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

каўне́рчык

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. каўне́рчык каўне́рчыкі
Р. каўне́рчыка каўне́рчыкаў
Д. каўне́рчыку каўне́рчыкам
В. каўне́рчык каўне́рчыкі
Т. каўне́рчыкам каўне́рчыкамі
М. каўне́рчыку каўне́рчыках

Крыніцы: piskunou2012.