Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

скабіё́за

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. скабіё́за
Р. скабіё́зы
Д. скабіё́зе
В. скабіё́зу
Т. скабіё́зай
скабіё́заю
М. скабіё́зе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Скабі́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Скабі́н
Р. Скабі́на
Д. Скабі́ну
В. Скабі́н
Т. Скабі́нам
М. Скабі́не

ска́біна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ска́біна ска́біны
Р. ска́біны ска́бін
Д. ска́біне ска́бінам
В. ска́біну ска́біны
Т. ска́бінай
ска́бінаю		 ска́бінамі
М. ска́біне ска́бінах

Крыніцы: piskunou2012.

ска́біцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ска́блюся ска́бімся
2-я ас. ска́бішся ска́біцеся
3-я ас. ска́біцца ска́бяцца
Прошлы час
м. ска́біўся ска́біліся
ж. ска́білася
н. ска́білася
Загадны лад
2-я ас. ска́бся ска́бцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час ска́бячыся

Крыніцы: piskunou2012.

ска́біць

‘скабіць што-небудзь (скабіць рукі)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ска́блю ска́бім
2-я ас. ска́біш ска́біце
3-я ас. ска́біць ска́бяць
Прошлы час
м. ска́біў ска́білі
ж. ска́біла
н. ска́біла
Загадны лад
2-я ас. ска́б ска́бце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ска́бячы

Крыніцы: piskunou2012.

скабі́ць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. скаблю́ скабі́м
2-я ас. скабі́ш скабіце́
3-я ас. скабі́ць скабя́ць
Прошлы час
м. скабі́ў скабі́лі
ж. скабі́ла
н. скабі́ла

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ска́бка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ска́бка ска́бкі
Р. ска́бкі ска́бак
Д. ска́бцы ска́бкам
В. ска́бку ска́бкі
Т. ска́бкай
ска́бкаю		 ска́бкамі
М. ска́бцы ска́бках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

скабле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скабле́нне скабле́нні
Р. скабле́ння скабле́нняў
Д. скабле́нню скабле́нням
В. скабле́нне скабле́нні
Т. скабле́ннем скабле́ннямі
М. скабле́нні скабле́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

скаблі́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скаблі́льны скаблі́льная скаблі́льнае скаблі́льныя
Р. скаблі́льнага скаблі́льнай
скаблі́льнае		 скаблі́льнага скаблі́льных
Д. скаблі́льнаму скаблі́льнай скаблі́льнаму скаблі́льным
В. скаблі́льны (неадуш.)
скаблі́льнага (адуш.)		 скаблі́льную скаблі́льнае скаблі́льныя (неадуш.)
скаблі́льных (адуш.)
Т. скаблі́льным скаблі́льнай
скаблі́льнаю		 скаблі́льным скаблі́льнымі
М. скаблі́льным скаблі́льнай скаблі́льным скаблі́льных

Крыніцы: piskunou2012.

скаблі́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скаблі́льшчык скаблі́льшчыкі
Р. скаблі́льшчыка скаблі́льшчыкаў
Д. скаблі́льшчыку скаблі́льшчыкам
В. скаблі́льшчыка скаблі́льшчыкаў
Т. скаблі́льшчыкам скаблі́льшчыкамі
М. скаблі́льшчыку скаблі́льшчыках

Крыніцы: piskunou2012.