Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

каўзаты́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. каўзаты́ўны каўзаты́ўная каўзаты́ўнае каўзаты́ўныя
Р. каўзаты́ўнага каўзаты́ўнай
каўзаты́ўнае
каўзаты́ўнага каўзаты́ўных
Д. каўзаты́ўнаму каўзаты́ўнай каўзаты́ўнаму каўзаты́ўным
В. каўзаты́ўны (неадуш.)
каўзаты́ўнага (адуш.)
каўзаты́ўную каўзаты́ўнае каўзаты́ўныя (неадуш.)
каўзаты́ўных (адуш.)
Т. каўзаты́ўным каўзаты́ўнай
каўзаты́ўнаю
каўзаты́ўным каўзаты́ўнымі
М. каўзаты́ўным каўзаты́ўнай каўзаты́ўным каўзаты́ўных

Крыніцы: piskunou2012.

каўза́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. каўза́юся каўза́емся
2-я ас. каўза́ешся каўза́ецеся
3-я ас. каўза́ецца каўза́юцца
Прошлы час
м. каўза́ўся каўза́ліся
ж. каўза́лася
н. каўза́лася
Загадны лад
2-я ас. каўза́йся каўза́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час каўза́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

каўза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. каўза́цыя
Р. каўза́цыі
Д. каўза́цыі
В. каўза́цыю
Т. каўза́цыяй
каўза́цыяю
М. каўза́цыі

Крыніцы: piskunou2012.

каўза́ць

‘каўзацца’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. каўза́ю каўза́ем
2-я ас. каўза́еш каўза́еце
3-я ас. каўза́е каўза́юць
Прошлы час
м. каўза́ў каўза́лі
ж. каўза́ла
н. каўза́ла
Загадны лад
2-я ас. каўза́й каўза́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час каўза́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

каўзе́ль

выклічнік

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

каўзі́равацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. каўзі́руецца каўзі́руюцца
Прошлы час
м. каўзі́раваўся каўзі́раваліся
ж. каўзі́равалася
н. каўзі́равалася
Дзеепрыслоўе
цяп. час каўзі́руючыся

Крыніцы: piskunou2012.

каўзі́раваць

‘паспрыяць (спрыяць) з'яўленню чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. каўзі́рую каўзі́руем
2-я ас. каўзі́руеш каўзі́руеце
3-я ас. каўзі́руе каўзі́руюць
Прошлы час
м. каўзі́раваў каўзі́равалі
ж. каўзі́равала
н. каўзі́равала
Загадны лад
2-я ас. каўзі́руй каўзі́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час каўзі́руючы

Крыніцы: piskunou2012.

каўзі́раваць

‘паспрыяць (спрыяць) з'яўленню чаго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. каўзі́рую каўзі́руем
2-я ас. каўзі́руеш каўзі́руеце
3-я ас. каўзі́руе каўзі́руюць
Прошлы час
м. каўзі́раваў каўзі́равалі
ж. каўзі́равала
н. каўзі́равала
Загадны лад
2-я ас. каўзі́руй каўзі́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час каўзі́раваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

каўзну́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. каўзну́ся каўзнё́мся
2-я ас. каўзне́шся каўзняце́ся
3-я ас. каўзне́цца каўзну́цца
Прошлы час
м. каўзну́ўся каўзну́ліся
ж. каўзну́лася
н. каўзну́лася
Загадны лад
2-я ас. каўзні́ся каўзні́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час каўзну́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

каўзо́та

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. каўзо́та
Р. каўзо́ты
Д. каўзо́це
В. каўзо́ту
Т. каўзо́тай
каўзо́таю
М. каўзо́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.