Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвдеёжзілмноруыэюя-

гранатамё́тчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гранатамё́тчык гранатамё́тчыкі
Р. гранатамё́тчыка гранатамё́тчыкаў
Д. гранатамё́тчыку гранатамё́тчыкам
В. гранатамё́тчыка гранатамё́тчыкаў
Т. гранатамё́тчыкам гранатамё́тчыкамі
М. гранатамё́тчыку гранатамё́тчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

грана́тка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. грана́тка грана́ткі
Р. грана́ткі грана́так
Д. грана́тцы грана́ткам
В. грана́тку грана́ткі
Т. грана́ткай
грана́ткаю		 грана́ткамі
М. грана́тцы грана́тках

Крыніцы: piskunou2012.

грана́тнік

‘драўніна; зборн. дрэва’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. грана́тнік
Р. грана́тніку
Д. грана́тніку
В. грана́тнік
Т. грана́тнікам
М. грана́тніку

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

грана́тнік

‘дрэва’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. грана́тнік грана́тнікі
Р. грана́тніка грана́тнікаў
Д. грана́тніку грана́тнікам
В. грана́тнік грана́тнікі
Т. грана́тнікам грана́тнікамі
М. грана́тніку грана́тніках

Крыніцы: krapivabr2012, tsbm1984.

грана́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. грана́тны грана́тная грана́тнае грана́тныя
Р. грана́тнага грана́тнай
грана́тнае		 грана́тнага грана́тных
Д. грана́тнаму грана́тнай грана́тнаму грана́тным
В. грана́тны (неадуш.)
грана́тнага (адуш.)		 грана́тную грана́тнае грана́тныя (неадуш.)
грана́тных (адуш.)
Т. грана́тным грана́тнай
грана́тнаю		 грана́тным грана́тнымі
М. грана́тным грана́тнай грана́тным грана́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

грана́тчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. грана́тчык грана́тчыкі
Р. грана́тчыка грана́тчыкаў
Д. грана́тчыку грана́тчыкам
В. грана́тчыка грана́тчыкаў
Т. грана́тчыкам грана́тчыкамі
М. грана́тчыку грана́тчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Гра́наўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Гра́наўка
Р. Гра́наўкі
Д. Гра́наўцы
В. Гра́наўку
Т. Гра́наўкай
Гра́наўкаю
М. Гра́наўцы

грана́ціна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. грана́ціна грана́ціны
Р. грана́ціны грана́цін
Д. грана́ціне грана́цінам
В. грана́ціну грана́ціны
Т. грана́цінай
грана́цінаю		 грана́цінамі
М. грана́ціне грана́цінах

Крыніцы: piskunou2012.

гра́начны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гра́начны гра́начная гра́начнае гра́начныя
Р. гра́начнага гра́начнай
гра́начнае		 гра́начнага гра́начных
Д. гра́начнаму гра́начнай гра́начнаму гра́начным
В. гра́начны
гра́начнага		 гра́начную гра́начнае гра́начныя
гра́начных
Т. гра́начным гра́начнай
гра́начнаю		 гра́начным гра́начнымі
М. гра́начным гра́начнай гра́начным гра́начных

Крыніцы: tsblm1996.

гра́нд

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гра́нд гра́нды
Р. гра́нда гра́ндаў
Д. гра́нду гра́ндам
В. гра́нда гра́ндаў
Т. гра́ндам гра́ндамі
М. гра́ндзе гра́ндах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.