жар-пту́шка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жар-пту́шка |
жар-пту́шкі |
| Р. |
жар-пту́шкі |
жар-пту́шак |
| Д. |
жар-пту́шцы |
жар-пту́шкам |
| В. |
жар-пту́шку |
жар-пту́шак |
| Т. |
жар-пту́шкай жар-пту́шкаю |
жар-пту́шкамі |
| М. |
жар-пту́шцы |
жар-пту́шках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
жасцё́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
жасцё́р |
| Р. |
жасцё́ру |
| Д. |
жасцё́ру |
| В. |
жасцё́р |
| Т. |
жасцё́рам |
| М. |
жасцё́ры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Жасці́нае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
Жасці́нае |
| Р. |
Жасці́нага |
| Д. |
Жасці́наму |
| В. |
Жасці́нае |
| Т. |
Жасці́ным |
| М. |
Жасці́ным |
Жасця́нка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Жасця́нка |
| Р. |
Жасця́нкі |
| Д. |
Жасця́нцы |
| В. |
Жасця́нку |
| Т. |
Жасця́нкай Жасця́нкаю |
| М. |
Жасця́нцы |
жа́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жа́тны |
жа́тная |
жа́тнае |
жа́тныя |
| Р. |
жа́тнага |
жа́тнай жа́тнае |
жа́тнага |
жа́тных |
| Д. |
жа́тнаму |
жа́тнай |
жа́тнаму |
жа́тным |
| В. |
жа́тны (неадуш.) жа́тнага (адуш.) |
жа́тную |
жа́тнае |
жа́тныя (неадуш.) жа́тных (адуш.) |
| Т. |
жа́тным |
жа́тнай жа́тнаю |
жа́тным |
жа́тнымі |
| М. |
жа́тным |
жа́тнай |
жа́тным |
жа́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
жа́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жа́ты |
жа́тая |
жа́тае |
жа́тыя |
| Р. |
жа́тага |
жа́тай жа́тае |
жа́тага |
жа́тых |
| Д. |
жа́таму |
жа́тай |
жа́таму |
жа́тым |
| В. |
жа́ты (неадуш.) жа́тага (адуш.) |
жа́тую |
жа́тае |
жа́тыя (неадуш.) жа́тых (адуш.) |
| Т. |
жа́тым |
жа́тай жа́таю |
жа́тым |
жа́тымі |
| М. |
жа́тым |
жа́тай |
жа́тым |
жа́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
жа́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жа́ты |
жа́тая |
жа́тае |
жа́тыя |
| Р. |
жа́тага |
жа́тай жа́тае |
жа́тага |
жа́тых |
| Д. |
жа́таму |
жа́тай |
жа́таму |
жа́тым |
| В. |
жа́ты (неадуш.) жа́тага (адуш.) |
жа́тую |
жа́тае |
жа́тыя (неадуш.) жа́тых (адуш.) |
| Т. |
жа́тым |
жа́тай жа́таю |
жа́тым |
жа́тымі |
| М. |
жа́тым |
жа́тай |
жа́тым |
жа́тых |
Кароткая форма: жа́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
жаўла́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
жаўла́к |
жаўлакі́ |
| Р. |
жаўлака́ |
жаўлако́ў |
| Д. |
жаўлаку́ |
жаўлака́м |
| В. |
жаўла́к |
жаўлакі́ |
| Т. |
жаўлако́м |
жаўлака́мі |
| М. |
жаўлаку́ |
жаўлака́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Жаўлачо́ўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Жаўлачо́ўка |
| Р. |
Жаўлачо́ўкі |
| Д. |
Жаўлачо́ўцы |
| В. |
Жаўлачо́ўку |
| Т. |
Жаўлачо́ўкай Жаўлачо́ўкаю |
| М. |
Жаўлачо́ўцы |