Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

жарто́ўны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. жарто́ўны жарто́ўная жарто́ўнае жарто́ўныя
Р. жарто́ўнага жарто́ўнай
жарто́ўнае
жарто́ўнага жарто́ўных
Д. жарто́ўнаму жарто́ўнай жарто́ўнаму жарто́ўным
В. жарто́ўны (неадуш.)
жарто́ўнага (адуш.)
жарто́ўную жарто́ўнае жарто́ўныя (неадуш.)
жарто́ўных (адуш.)
Т. жарто́ўным жарто́ўнай
жарто́ўнаю
жарто́ўным жарто́ўнымі
М. жарто́ўным жарто́ўнай жарто́ўным жарто́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

жарто́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. жарто́ўны жарто́ўная жарто́ўнае жарто́ўныя
Р. жарто́ўнага жарто́ўнай
жарто́ўнае
жарто́ўнага жарто́ўных
Д. жарто́ўнаму жарто́ўнай жарто́ўнаму жарто́ўным
В. жарто́ўны (неадуш.)
жарто́ўнага (адуш.)
жарто́ўную жарто́ўнае жарто́ўныя (неадуш.)
жарто́ўных (адуш.)
Т. жарто́ўным жарто́ўнай
жарто́ўнаю
жарто́ўным жарто́ўнымі
М. жарто́ўным жарто́ўнай жарто́ўным жарто́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

жарту́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. жарту́н жартуны
Р. жартуна жартуноў
Д. жартуну жартунам
В. жартуна жартуноў
Т. жартуном жартунамі
М. жартуне жартунах

Крыніцы: piskunou2012.

жару́шнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. жару́шнік жару́шнікі
Р. жару́шніку жару́шнікаў
Д. жару́шніку жару́шнікам
В. жару́шнік жару́шнікі
Т. жару́шнікам жару́шнікамі
М. жару́шніку жару́шніках

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

жа́рцік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. жа́рцік жа́рцікі
Р. жа́рціка жа́рцікаў
Д. жа́рціку жа́рцікам
В. жа́рцік жа́рцікі
Т. жа́рцікам жа́рцікамі
М. жа́рціку жа́рціках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Жа́рцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Жа́рцы
Р. Жа́рцаў
Д. Жа́рцам
В. Жа́рцы
Т. Жа́рцамі
М. Жа́рцах

Жарцы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Жарцы́
Р. Жарцо́ў
Д. Жарца́м
В. Жарцы́
Т. Жарца́мі
М. Жарца́х

жарчы́стасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. жарчы́стасць
Р. жарчы́стасці
Д. жарчы́стасці
В. жарчы́стасць
Т. жарчы́стасцю
М. жарчы́стасці

Крыніцы: piskunou2012.

жарчы́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. жарчы́сты жарчы́стая жарчы́стае жарчы́стыя
Р. жарчы́стага жарчы́стай
жарчы́стае
жарчы́стага жарчы́стых
Д. жарчы́стаму жарчы́стай жарчы́стаму жарчы́стым
В. жарчы́сты (неадуш.)
жарчы́стага (адуш.)
жарчы́стую жарчы́стае жарчы́стыя (неадуш.)
жарчы́стых (адуш.)
Т. жарчы́стым жарчы́стай
жарчы́стаю
жарчы́стым жарчы́стымі
М. жарчы́стым жарчы́стай жарчы́стым жарчы́стых

Крыніцы: piskunou2012.

жа́ры

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. жа́ры жа́рая жа́рае жа́рыя
Р. жа́рага жа́рай
жа́рае
жа́рага жа́рых
Д. жа́раму жа́рай жа́раму жа́рым
В. жа́ры (неадуш.)
жа́рага (адуш.)
жа́рую жа́рае жа́рыя (неадуш.)
жа́рых (адуш.)
Т. жа́рым жа́рай
жа́раю
жа́рым жа́рымі
М. жа́рым жа́рай жа́рым жа́рых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, tsbm1984.