жабападо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жабападо́бны |
жабападо́бная |
жабападо́бнае |
жабападо́бныя |
| Р. |
жабападо́бнага |
жабападо́бнай жабападо́бнае |
жабападо́бнага |
жабападо́бных |
| Д. |
жабападо́бнаму |
жабападо́бнай |
жабападо́бнаму |
жабападо́бным |
| В. |
жабападо́бны (неадуш.) жабападо́бнага (адуш.) |
жабападо́бную |
жабападо́бнае |
жабападо́бныя (неадуш.) жабападо́бных (адуш.) |
| Т. |
жабападо́бным |
жабападо́бнай жабападо́бнаю |
жабападо́бным |
жабападо́бнымі |
| М. |
жабападо́бным |
жабападо́бнай |
жабападо́бным |
жабападо́бных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Жа́баўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Жа́баўшчына |
| Р. |
Жа́баўшчыны |
| Д. |
Жа́баўшчыне |
| В. |
Жа́баўшчыну |
| Т. |
Жа́баўшчынай Жа́баўшчынаю |
| М. |
Жа́баўшчыне |
Жабенцяі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Жабенцяі́ |
| Р. |
Жабенцяё́ў |
| Д. |
Жабенцяя́м |
| В. |
Жабенцяі́ |
| Т. |
Жабенцяя́мі |
| М. |
Жабенцяя́х |
Жа́бер
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Жа́бер |
| Р. |
Жа́бера |
| Д. |
Жа́беру |
| В. |
Жа́бер |
| Т. |
Жа́берам |
| М. |
Жа́беры |
жа́берны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жа́берны |
жа́берная |
жа́бернае |
жа́берныя |
| Р. |
жа́бернага |
жа́бернай жа́бернае |
жа́бернага |
жа́берных |
| Д. |
жа́бернаму |
жа́бернай |
жа́бернаму |
жа́берным |
| В. |
жа́берны (неадуш.) жа́бернага (адуш.) |
жа́берную |
жа́бернае |
жа́берныя (неадуш.) жа́берных (адуш.) |
| Т. |
жа́берным |
жа́бернай жа́бернаю |
жа́берным |
жа́бернымі |
| М. |
жа́берным |
жа́бернай |
жа́берным |
жа́берных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
жа́бін
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
жа́бін |
жа́біна |
жа́біна |
жа́біны |
| Р. |
жа́бінага |
жа́бінай жа́бінае |
жа́бінага |
жа́біных |
| Д. |
жа́бінаму |
жа́бінай |
жа́бінаму |
жа́біным |
| В. |
жа́бін (неадуш.) жа́бінага (адуш.) |
жа́біну |
жа́біна |
жа́біны (неадуш.) жа́біных (адуш.) |
| Т. |
жа́біным |
жа́бінай жа́бінаю |
жа́біным |
жа́бінымі |
| М. |
жа́біным |
жа́бінай |
жа́біным |
жа́біных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Жа́бін
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Жа́бін |
| Р. |
Жа́біна |
| Д. |
Жа́біну |
| В. |
Жа́бін |
| Т. |
Жа́бінам |
| М. |
Жа́біне |
Жабі́н
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Жабі́н |
| Р. |
Жабі́на |
| Д. |
Жабі́ну |
| В. |
Жабі́н |
| Т. |
Жабі́нам |
| М. |
Жабі́не |
Жа́бінка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Жа́бінка |
| Р. |
Жа́бінкі |
| Д. |
Жа́бінцы |
| В. |
Жа́бінку |
| Т. |
Жа́бінкай Жа́бінкаю |
| М. |
Жа́бінцы |