Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

ётава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ётава́ны ётава́ная ётава́нае ётава́ныя
Р. ётава́нага ётава́най
ётава́нае		 ётава́нага ётава́ных
Д. ётава́наму ётава́най ётава́наму ётава́ным
В. ётава́ны (неадуш.)
ётава́нага (адуш.)		 ётава́ную ётава́нае ётава́ныя (неадуш.)
ётава́ных (адуш.)
Т. ётава́ным ётава́най
ётава́наю		 ётава́ным ётава́нымі
М. ётава́ным ётава́най ётава́ным ётава́ных

Іншыя варыянты: ё́таваны.

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

ётава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. ёту́ецца ёту́юцца
Прошлы час
м. ётава́ўся ётава́ліся
ж. ётава́лася
н. ётава́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час ёту́ючыся

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

ётава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ёту́ю ёту́ем
2-я ас. ёту́еш ёту́еце
3-я ас. ёту́е ёту́юць
Прошлы час
м. ётава́ў ётава́лі
ж. ётава́ла
н. ётава́ла
Загадны лад
2-я ас. ёту́й ёту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ёту́ючы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

ё́тавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ё́тавы ё́тавая ё́тавае ё́тавыя
Р. ё́тавага ё́тавай
ё́тавае		 ё́тавага ё́тавых
Д. ё́таваму ё́тавай ё́таваму ё́тавым
В. ё́тавы (неадуш.)
ё́тавага (адуш.)		 ё́тавую ё́тавае ё́тавыя (неадуш.)
ё́тавых (адуш.)
Т. ё́тавым ё́тавай
ё́таваю		 ё́тавым ё́тавымі
М. ё́тавым ё́тавай ё́тавым ё́тавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ёта́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. ёта́цыя
Р. ёта́цыі
Д. ёта́цыі
В. ёта́цыю
Т. ёта́цыяй
ёта́цыяю
М. ёта́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Ё́ткішкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ё́ткішкі
Р. Ё́ткішак
Ё́ткішкаў
Д. Ё́ткішкам
В. Ё́ткішкі
Т. Ё́ткішкамі
М. Ё́ткішках

ё́ўзаць

‘неспакойна сядзець, рухацца ўвесь час; быць ліслівым, пранырлівым’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. ё́ўзаю ё́ўзаем
2-я ас. ё́ўзаеш ё́ўзаеце
3-я ас. ё́ўзае ё́ўзаюць
Прошлы час
м. ё́ўзаў ё́ўзалі
ж. ё́ўзала
н. ё́ўзала
Загадны лад
2-я ас. ё́ўзай ё́ўзайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час ё́ўзаючы

Крыніцы: piskunou2012.

ё́ўневы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ё́ўневы ё́ўневая ё́ўневае ё́ўневыя
Р. ё́ўневага ё́ўневай
ё́ўневае		 ё́ўневага ё́ўневых
Д. ё́ўневаму ё́ўневай ё́ўневаму ё́ўневым
В. ё́ўневы (неадуш.)
ё́ўневага (адуш.)		 ё́ўневую ё́ўневае ё́ўневыя (неадуш.)
ё́ўневых (адуш.)
Т. ё́ўневым ё́ўневай
ё́ўневаю		 ё́ўневым ё́ўневымі
М. ё́ўневым ё́ўневай ё́ўневым ё́ўневых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Ё́ўніна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ё́ўніна
Р. Ё́ўніна
Д. Ё́ўніну
В. Ё́ўніна
Т. Ё́ўнінам
М. Ё́ўніне

ё́ўня

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ё́ўня ё́ўні
Р. ё́ўні ё́ўняў
Д. ё́ўні ё́ўням
В. ё́ўню ё́ўні
Т. ё́ўняй
ё́ўняю		 ё́ўнямі
М. ё́ўні ё́ўнях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.