дэме́нцыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэме́нцыя |
| Р. |
дэме́нцыі |
| Д. |
дэме́нцыі |
| В. |
дэме́нцыю |
| Т. |
дэме́нцыяй дэме́нцыяю |
| М. |
дэме́нцыі |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэмеркурызава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэмеркурызава́ны |
дэмеркурызава́ная |
дэмеркурызава́нае |
дэмеркурызава́ныя |
| Р. |
дэмеркурызава́нага |
дэмеркурызава́най дэмеркурызава́нае |
дэмеркурызава́нага |
дэмеркурызава́ных |
| Д. |
дэмеркурызава́наму |
дэмеркурызава́най |
дэмеркурызава́наму |
дэмеркурызава́ным |
| В. |
дэмеркурызава́ны (неадуш.) дэмеркурызава́нага (адуш.) |
дэмеркурызава́ную |
дэмеркурызава́нае |
дэмеркурызава́ныя (неадуш.) дэмеркурызава́ных (адуш.) |
| Т. |
дэмеркурызава́ным |
дэмеркурызава́най дэмеркурызава́наю |
дэмеркурызава́ным |
дэмеркурызава́нымі |
| М. |
дэмеркурызава́ным |
дэмеркурызава́най |
дэмеркурызава́ным |
дэмеркурызава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэмеркурызава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэмеркурызава́ны |
дэмеркурызава́ная |
дэмеркурызава́нае |
дэмеркурызава́ныя |
| Р. |
дэмеркурызава́нага |
дэмеркурызава́най дэмеркурызава́нае |
дэмеркурызава́нага |
дэмеркурызава́ных |
| Д. |
дэмеркурызава́наму |
дэмеркурызава́най |
дэмеркурызава́наму |
дэмеркурызава́ным |
| В. |
дэмеркурызава́ны (неадуш.) дэмеркурызава́нага (адуш.) |
дэмеркурызава́ную |
дэмеркурызава́нае |
дэмеркурызава́ныя (неадуш.) дэмеркурызава́ных (адуш.) |
| Т. |
дэмеркурызава́ным |
дэмеркурызава́най дэмеркурызава́наю |
дэмеркурызава́ным |
дэмеркурызава́нымі |
| М. |
дэмеркурызава́ным |
дэмеркурызава́най |
дэмеркурызава́ным |
дэмеркурызава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэмеркурызава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дэмеркурызу́ецца |
дэмеркурызу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
дэмеркурызава́ўся |
дэмеркурызава́ліся |
| ж. |
дэмеркурызава́лася |
| н. |
дэмеркурызава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дэмеркурызу́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэмеркурызава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
дэмеркурызу́ецца |
дэмеркурызу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
дэмеркурызава́ўся |
дэмеркурызава́ліся |
| ж. |
дэмеркурызава́лася |
| н. |
дэмеркурызава́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дэмеркурызава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэмеркурызава́ць
‘выдаліць (выдаляць) ртуць, каб пазбегнуць атручвання людзей і жывёл’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дэмеркурызу́ю |
дэмеркурызу́ем |
| 2-я ас. |
дэмеркурызу́еш |
дэмеркурызу́еце |
| 3-я ас. |
дэмеркурызу́е |
дэмеркурызу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дэмеркурызава́ў |
дэмеркурызава́лі |
| ж. |
дэмеркурызава́ла |
| н. |
дэмеркурызава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дэмеркурызу́й |
дэмеркурызу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дэмеркурызу́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэмеркурызава́ць
‘выдаліць (выдаляць) ртуць, каб пазбегнуць атручвання людзей і жывёл’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дэмеркурызу́ю |
дэмеркурызу́ем |
| 2-я ас. |
дэмеркурызу́еш |
дэмеркурызу́еце |
| 3-я ас. |
дэмеркурызу́е |
дэмеркурызу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дэмеркурызава́ў |
дэмеркурызава́лі |
| ж. |
дэмеркурызава́ла |
| н. |
дэмеркурызава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дэмеркурызу́й |
дэмеркурызу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дэмеркурызава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
дэмеркурыза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэмеркурыза́цыя |
| Р. |
дэмеркурыза́цыі |
| Д. |
дэмеркурыза́цыі |
| В. |
дэмеркурыза́цыю |
| Т. |
дэмеркурыза́цыяй дэмеркурыза́цыяю |
| М. |
дэмеркурыза́цыі |
Крыніцы:
piskunou2012.