Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дэмаско́пія

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Дэмасфе́н

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

дэматы́чны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дэматы́чны	дэматы́чная	дэматы́чнае	дэматы́чныя
Р.	дэматы́чнага	дэматы́чнай дэматы́чнае	дэматы́чнага	дэматы́чных
Д.	дэматы́чнаму	дэматы́чнай	дэматы́чнаму	дэматы́чным
В.	дэматы́чны (неадуш.) дэматы́чнага (адуш.)	дэматы́чную	дэматы́чнае	дэматы́чныя (неадуш.) дэматы́чных (адуш.)
Т.	дэматы́чным	дэматы́чнай дэматы́чнаю	дэматы́чным	дэматы́чнымі
М.	дэматы́чным	дэматы́чнай	дэматы́чным	дэматы́чных

Крыніцы: piskunou2012.

дэматэрыялізава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

дэматэрыялізава́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

дэмахрысція́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дэмахрысція́нскі	дэмахрысція́нская	дэмахрысція́нскае	дэмахрысція́нскія
Р.	дэмахрысція́нскага	дэмахрысція́нскай дэмахрысція́нскае	дэмахрысція́нскага	дэмахрысція́нскіх
Д.	дэмахрысція́нскаму	дэмахрысція́нскай	дэмахрысція́нскаму	дэмахрысція́нскім
В.	дэмахрысція́нскі (неадуш.) дэмахрысція́нскага (адуш.)	дэмахрысція́нскую	дэмахрысція́нскае	дэмахрысція́нскія (неадуш.) дэмахрысція́нскіх (адуш.)
Т.	дэмахрысція́нскім	дэмахрысція́нскай дэмахрысція́нскаю	дэмахрысція́нскім	дэмахрысція́нскімі
М.	дэмахрысція́нскім	дэмахрысція́нскай	дэмахрысція́нскім	дэмахрысція́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

дэмахрысція́нства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

дэ́мбельны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дэ́мбельны	дэ́мбельная	дэ́мбельнае	дэ́мбельныя
Р.	дэ́мбельнага	дэ́мбельнай дэ́мбельнае	дэ́мбельнага	дэ́мбельных
Д.	дэ́мбельнаму	дэ́мбельнай	дэ́мбельнаму	дэ́мбельным
В.	дэ́мбельны (неадуш.) дэ́мбельнага (адуш.)	дэ́мбельную	дэ́мбельнае	дэ́мбельныя (неадуш.) дэ́мбельных (адуш.)
Т.	дэ́мбельным	дэ́мбельнай дэ́мбельнаю	дэ́мбельным	дэ́мбельнымі
М.	дэ́мбельным	дэ́мбельнай	дэ́мбельным	дэ́мбельных

Крыніцы: piskunou2012.

дэ́мбельскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	дэ́мбельскі	дэ́мбельская	дэ́мбельскае	дэ́мбельскія
Р.	дэ́мбельскага	дэ́мбельскай дэ́мбельскае	дэ́мбельскага	дэ́мбельскіх
Д.	дэ́мбельскаму	дэ́мбельскай	дэ́мбельскаму	дэ́мбельскім
В.	дэ́мбельскі (неадуш.) дэ́мбельскага (адуш.)	дэ́мбельскую	дэ́мбельскае	дэ́мбельскія (неадуш.) дэ́мбельскіх (адуш.)
Т.	дэ́мбельскім	дэ́мбельскай дэ́мбельскаю	дэ́мбельскім	дэ́мбельскімі
М.	дэ́мбельскім	дэ́мбельскай	дэ́мбельскім	дэ́мбельскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Дэ́мбрава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Verbum