Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

сіня́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сіня́ўскі сіня́ўская сіня́ўскае сіня́ўскія
Р. сіня́ўскага сіня́ўскай
сіня́ўскае		 сіня́ўскага сіня́ўскіх
Д. сіня́ўскаму сіня́ўскай сіня́ўскаму сіня́ўскім
В. сіня́ўскі (неадуш.)
сіня́ўскага (адуш.)		 сіня́ўскую сіня́ўскае сіня́ўскія (неадуш.)
сіня́ўскіх (адуш.)
Т. сіня́ўскім сіня́ўскай
сіня́ўскаю		 сіня́ўскім сіня́ўскімі
М. сіня́ўскім сіня́ўскай сіня́ўскім сіня́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Сіня́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Сіня́ўшчына
Р. Сіня́ўшчыны
Д. Сіня́ўшчыне
В. Сіня́ўшчыну
Т. Сіня́ўшчынай
Сіня́ўшчынаю
М. Сіня́ўшчыне

сіняхво́стка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сіняхво́стка сіняхво́сткі
Р. сіняхво́сткі сіняхво́стак
Д. сіняхво́стцы сіняхво́сткам
В. сіняхво́стку сіняхво́стак
Т. сіняхво́сткай
сіняхво́сткаю		 сіняхво́сткамі
М. сіняхво́стцы сіняхво́стках

Крыніцы: piskunou2012.

Сіня́цеўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Сіня́цеўка
Р. Сіня́цеўкі
Д. Сіня́цеўцы
В. Сіня́цеўку
Т. Сіня́цеўкай
Сіня́цеўкаю
М. Сіня́цеўцы

сіняці́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. сіняці́на
Р. сіняці́ны
Д. сіняці́не
В. сіняці́ну
Т. сіняці́най
сіняці́наю
М. сіняці́не

Крыніцы: piskunou2012.

сіняці́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сіняці́нка сіняці́нкі
Р. сіняці́нкі сіняці́нак
Д. сіняці́нцы сіняці́нкам
В. сіняці́нку сіняці́нкі
Т. сіняці́нкай
сіняці́нкаю		 сіняці́нкамі
М. сіняці́нцы сіняці́нках

Крыніцы: piskunou2012.

сіняшы́йка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сіняшы́йка сіняшы́йкі
Р. сіняшы́йкі сіняшы́ек
Д. сіняшы́йцы сіняшы́йкам
В. сіняшы́йку сіняшы́ек
Т. сіняшы́йкай
сіняшы́йкаю		 сіняшы́йкамі
М. сіняшы́йцы сіняшы́йках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сі́п

‘птушка’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сі́п сі́пы
Р. сі́па сі́паў
Д. сі́пу сі́пам
В. сі́па сі́паў
Т. сі́пам сі́памі
М. сі́пе сі́пах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сі́п

‘сіпата’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. сі́п
Р. сі́пу
Д. сі́пу
В. сі́п
Т. сі́пам
М. сі́пе

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сіпава́та

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
сіпава́та - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.