сіня́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сіня́вы |
сіня́вая |
сіня́вае |
сіня́выя |
| Р. |
сіня́вага |
сіня́вай сіня́вае |
сіня́вага |
сіня́вых |
| Д. |
сіня́ваму |
сіня́вай |
сіня́ваму |
сіня́вым |
| В. |
сіня́вы (неадуш.) сіня́вага (адуш.) |
сіня́вую |
сіня́вае |
сіня́выя (неадуш.) сіня́вых (адуш.) |
| Т. |
сіня́вым |
сіня́вай сіня́ваю |
сіня́вым |
сіня́вымі |
| М. |
сіня́вым |
сіня́вай |
сіня́вым |
сіня́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
Сіняго́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Сіняго́ва |
| Р. |
Сіняго́ва |
| Д. |
Сіняго́ву |
| В. |
Сіняго́ва |
| Т. |
Сіняго́вам |
| М. |
Сіняго́ве |
Сіняго́рскае
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
Сіняго́рскае |
| Р. |
Сіняго́рскага |
| Д. |
Сіняго́рскаму |
| В. |
Сіняго́рскае |
| Т. |
Сіняго́рскім |
| М. |
Сіняго́рскім |
сіня́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сіня́к |
сінякі́ |
| Р. |
сіняка́ |
сіняко́ў |
| Д. |
сіняку́ |
сіняка́м |
| В. |
сіня́к |
сінякі́ |
| Т. |
сіняко́м |
сіняка́мі |
| М. |
сіняку́ |
сіняка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Сіня́к
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Сіня́к |
| Р. |
Сіняка́ |
| Д. |
Сіняку́ |
| В. |
Сіня́к |
| Т. |
Сіняко́м |
| М. |
Сіняку́ |