Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
ажоуыэ

пру́дкі

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пру́дкі пру́дкая пру́дкае пру́дкія
Р. пру́дкага пру́дкай
пру́дкае		 пру́дкага пру́дкіх
Д. пру́дкаму пру́дкай пру́дкаму пру́дкім
В. пру́дкі (неадуш.)
пру́дкага (адуш.)		 пру́дкую пру́дкае пру́дкія (неадуш.)
пру́дкіх (адуш.)
Т. пру́дкім пру́дкай
пру́дкаю		 пру́дкім пру́дкімі
М. пру́дкім пру́дкай пру́дкім пру́дкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Прудкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Прудкі́
Р. Прудко́ў
Д. Прудка́м
В. Прудкі́
Т. Прудка́мі
М. Прудка́х

прудко́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прудко́ўскі прудко́ўская прудко́ўскае прудко́ўскія
Р. прудко́ўскага прудко́ўскай
прудко́ўскае		 прудко́ўскага прудко́ўскіх
Д. прудко́ўскаму прудко́ўскай прудко́ўскаму прудко́ўскім
В. прудко́ўскі (неадуш.)
прудко́ўскага (адуш.)		 прудко́ўскую прудко́ўскае прудко́ўскія (неадуш.)
прудко́ўскіх (адуш.)
Т. прудко́ўскім прудко́ўскай
прудко́ўскаю		 прудко́ўскім прудко́ўскімі
М. прудко́ўскім прудко́ўскай прудко́ўскім прудко́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

пру́днік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пру́днік пру́днікі
Р. пру́дніка пру́днікаў
Д. пру́дніку пру́днікам
В. пру́дніка пру́днікаў
Т. пру́днікам пру́днікамі
М. пру́дніку пру́дніках

Крыніцы: piskunou2012.

Пру́днікі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пру́днікі
Р. Пру́днікаў
Д. Пру́днікам
В. Пру́днікі
Т. Пру́днікамі
М. Пру́дніках

Прудня́не

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Прудня́не
Р. Прудня́н
Прудня́наў
Д. Прудня́нам
В. Прудня́не
Т. Прудня́намі
М. Прудня́нах

Прудо́к

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Прудо́к
Р. Прудка́
Д. Прудку́
В. Прудо́к
Т. Прудко́м
М. Прудку́

прудо́наўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прудо́наўскі прудо́наўская прудо́наўскае прудо́наўскія
Р. прудо́наўскага прудо́наўскай
прудо́наўскае		 прудо́наўскага прудо́наўскіх
Д. прудо́наўскаму прудо́наўскай прудо́наўскаму прудо́наўскім
В. прудо́наўскі (неадуш.)
прудо́наўскага (адуш.)		 прудо́наўскую прудо́наўскае прудо́наўскія (неадуш.)
прудо́наўскіх (адуш.)
Т. прудо́наўскім прудо́наўскай
прудо́наўскаю		 прудо́наўскім прудо́наўскімі
М. прудо́наўскім прудо́наўскай прудо́наўскім прудо́наўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Прудо́ўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Прудо́ўка
Р. Прудо́ўкі
Д. Прудо́ўцы
В. Прудо́ўку
Т. Прудо́ўкай
Прудо́ўкаю
М. Прудо́ўцы

прудо́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прудо́цкі прудо́цкая прудо́цкае прудо́цкія
Р. прудо́цкага прудо́цкай
прудо́цкае		 прудо́цкага прудо́цкіх
Д. прудо́цкаму прудо́цкай прудо́цкаму прудо́цкім
В. прудо́цкі (неадуш.)
прудо́цкага (адуш.)		 прудо́цкую прудо́цкае прудо́цкія (неадуш.)
прудо́цкіх (адуш.)
Т. прудо́цкім прудо́цкай
прудо́цкаю		 прудо́цкім прудо́цкімі
М. прудо́цкім прудо́цкай прудо́цкім прудо́цкіх

Крыніцы: piskunou2012.