дэзарыентава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дэзарыенту́ю |
дэзарыенту́ем |
| 2-я ас. |
дэзарыенту́еш |
дэзарыенту́еце |
| 3-я ас. |
дэзарыенту́е |
дэзарыенту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дэзарыентава́ў |
дэзарыентава́лі |
| ж. |
дэзарыентава́ла |
| н. |
дэзарыентава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дэзарыенту́й |
дэзарыенту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дэзарыенту́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэзарыентава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дэзарыенту́ю |
дэзарыенту́ем |
| 2-я ас. |
дэзарыенту́еш |
дэзарыенту́еце |
| 3-я ас. |
дэзарыенту́е |
дэзарыенту́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дэзарыентава́ў |
дэзарыентава́лі |
| ж. |
дэзарыентава́ла |
| н. |
дэзарыентава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дэзарыенту́й |
дэзарыенту́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дэзарыентава́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэзарыента́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэзарыента́цыя |
| Р. |
дэзарыента́цыі |
| Д. |
дэзарыента́цыі |
| В. |
дэзарыента́цыю |
| Т. |
дэзарыента́цыяй дэзарыента́цыяю |
| М. |
дэзарыента́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэзерці́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэзерці́р |
дэзерці́ры |
| Р. |
дэзерці́ра |
дэзерці́раў |
| Д. |
дэзерці́ру |
дэзерці́рам |
| В. |
дэзерці́ра |
дэзерці́раў |
| Т. |
дэзерці́рам |
дэзерці́рамі |
| М. |
дэзерці́ру |
дэзерці́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэзерці́раванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэзерці́раванне |
| Р. |
дэзерці́равання |
| Д. |
дэзерці́раванню |
| В. |
дэзерці́раванне |
| Т. |
дэзерці́раваннем |
| М. |
дэзерці́раванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
дэзерці́раваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дэзерці́рую |
дэзерці́руем |
| 2-я ас. |
дэзерці́руеш |
дэзерці́руеце |
| 3-я ас. |
дэзерці́руе |
дэзерці́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
дэзерці́раваў |
дэзерці́равалі |
| ж. |
дэзерці́равала |
| н. |
дэзерці́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дэзерці́руй |
дэзерці́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дэзерці́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэзерці́раваць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дэзерці́рую |
дэзерці́руем |
| 2-я ас. |
дэзерці́руеш |
дэзерці́руеце |
| 3-я ас. |
дэзерці́руе |
дэзерці́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
дэзерці́раваў |
дэзерці́равалі |
| ж. |
дэзерці́равала |
| н. |
дэзерці́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дэзерці́руй |
дэзерці́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дэзерці́раваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэзерці́рскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дэзерці́рскі |
дэзерці́рская |
дэзерці́рскае |
дэзерці́рскія |
| Р. |
дэзерці́рскага |
дэзерці́рскай дэзерці́рскае |
дэзерці́рскага |
дэзерці́рскіх |
| Д. |
дэзерці́рскаму |
дэзерці́рскай |
дэзерці́рскаму |
дэзерці́рскім |
| В. |
дэзерці́рскі (неадуш.) дэзерці́рскага (адуш.) |
дэзерці́рскую |
дэзерці́рскае |
дэзерці́рскія (неадуш.) дэзерці́рскіх (адуш.) |
| Т. |
дэзерці́рскім |
дэзерці́рскай дэзерці́рскаю |
дэзерці́рскім |
дэзерці́рскімі |
| М. |
дэзерці́рскім |
дэзерці́рскай |
дэзерці́рскім |
дэзерці́рскіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэзерці́рства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
дэзерці́рства |
| Р. |
дэзерці́рства |
| Д. |
дэзерці́рству |
| В. |
дэзерці́рства |
| Т. |
дэзерці́рствам |
| М. |
дэзерці́рстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
дэзідэра́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
дэзідэра́т |
дэзідэра́ты |
| Р. |
дэзідэра́та |
дэзідэра́таў |
| Д. |
дэзідэра́ту |
дэзідэра́там |
| В. |
дэзідэра́т |
дэзідэра́ты |
| Т. |
дэзідэра́там |
дэзідэра́тамі |
| М. |
дэзідэра́це |
дэзідэра́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.