Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

дыплако́к

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыплако́к дыплако́кі
Р. дыплако́ка дыплако́каў
Д. дыплако́ку дыплако́кам
В. дыплако́к дыплако́кі
Т. дыплако́кам дыплако́камі
М. дыплако́ку дыплако́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

дыплако́кавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыплако́кавы дыплако́кавая дыплако́кавае дыплако́кавыя
Р. дыплако́кавага дыплако́кавай
дыплако́кавае
дыплако́кавага дыплако́кавых
Д. дыплако́каваму дыплако́кавай дыплако́каваму дыплако́кавым
В. дыплако́кавы (неадуш.)
дыплако́кавага (адуш.)
дыплако́кавую дыплако́кавае дыплако́кавыя (неадуш.)
дыплако́кавых (адуш.)
Т. дыплако́кавым дыплако́кавай
дыплако́каваю
дыплако́кавым дыплако́кавымі
М. дыплако́кавым дыплако́кавай дыплако́кавым дыплако́кавых

Крыніцы: piskunou2012.

дыпламава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыпламава́ны дыпламава́ная дыпламава́нае дыпламава́ныя
Р. дыпламава́нага дыпламава́най
дыпламава́нае
дыпламава́нага дыпламава́ных
Д. дыпламава́наму дыпламава́най дыпламава́наму дыпламава́ным
В. дыпламава́ны (неадуш.)
дыпламава́нага (адуш.)
дыпламава́ную дыпламава́нае дыпламава́ныя (неадуш.)
дыпламава́ных (адуш.)
Т. дыпламава́ным дыпламава́най
дыпламава́наю
дыпламава́ным дыпламава́нымі
М. дыпламава́ным дыпламава́най дыпламава́ным дыпламава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дыпламава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыпламава́ны дыпламава́ная дыпламава́нае дыпламава́ныя
Р. дыпламава́нага дыпламава́най
дыпламава́нае
дыпламава́нага дыпламава́ных
Д. дыпламава́наму дыпламава́най дыпламава́наму дыпламава́ным
В. дыпламава́ны (неадуш.)
дыпламава́нага (адуш.)
дыпламава́ную дыпламава́нае дыпламава́ныя (неадуш.)
дыпламава́ных (адуш.)
Т. дыпламава́ным дыпламава́най
дыпламава́наю
дыпламава́ным дыпламава́нымі
М. дыпламава́ным дыпламава́най дыпламава́ным дыпламава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дыпламава́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дыпламава́ны дыпламава́ная дыпламава́нае дыпламава́ныя
Р. дыпламава́нага дыпламава́най
дыпламава́нае
дыпламава́нага дыпламава́ных
Д. дыпламава́наму дыпламава́най дыпламава́наму дыпламава́ным
В. дыпламава́ны (неадуш.)
дыпламава́нага (адуш.)
дыпламава́ную дыпламава́нае дыпламава́ныя (неадуш.)
дыпламава́ных (адуш.)
Т. дыпламава́ным дыпламава́най
дыпламава́наю
дыпламава́ным дыпламава́нымі
М. дыпламава́ным дыпламава́най дыпламава́ным дыпламава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дыпламава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дыпламу́юся дыпламу́емся
2-я ас. дыпламу́ешся дыпламу́ецеся
3-я ас. дыпламу́ецца дыпламу́юцца
Прошлы час
м. дыпламава́ўся дыпламава́ліся
ж. дыпламава́лася
н. дыпламава́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час дыпламу́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

дыпламава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дыпламу́ю дыпламу́ем
2-я ас. дыпламу́еш дыпламу́еце
3-я ас. дыпламу́е дыпламу́юць
Прошлы час
м. дыпламава́ў дыпламава́лі
ж. дыпламава́ла
н. дыпламава́ла
Загадны лад
2-я ас. дыпламу́й дыпламу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час дыпламу́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996.

дыпламава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. дыпламу́ю дыпламу́ем
2-я ас. дыпламу́еш дыпламу́еце
3-я ас. дыпламу́е дыпламу́юць
Прошлы час
м. дыпламава́ў дыпламава́лі
ж. дыпламава́ла
н. дыпламава́ла
Загадны лад
2-я ас. дыпламу́й дыпламу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час дыпламава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996.

дыплама́нт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. дыплама́нт дыплама́нты
Р. дыплама́нта дыплама́нтаў
Д. дыплама́нту дыплама́нтам
В. дыплама́нта дыплама́нтаў
Т. дыплама́нтам дыплама́нтамі
М. дыплама́нце дыплама́нтах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дыплама́нтка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дыплама́нтка дыплама́нткі
Р. дыплама́нткі дыплама́нтак
Д. дыплама́нтцы дыплама́нткам
В. дыплама́нтку дыплама́нтак
Т. дыплама́нткай
дыплама́нткаю
дыплама́нткамі
М. дыплама́нтцы дыплама́нтках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.