Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

сінкапі́раваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сінкапі́рую сінкапі́руем
2-я ас. сінкапі́руеш сінкапі́руеце
3-я ас. сінкапі́руе сінкапі́руюць
Прошлы час
м. сінкапі́раваў сінкапі́равалі
ж. сінкапі́равала
н. сінкапі́равала
Загадны лад
2-я ас. сінкапі́руй сінкапі́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час сінкапі́руючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

сінкапі́раваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сінкапі́рую сінкапі́руем
2-я ас. сінкапі́руеш сінкапі́руеце
3-я ас. сінкапі́руе сінкапі́руюць
Прошлы час
м. сінкапі́раваў сінкапі́равалі
ж. сінкапі́равала
н. сінкапі́равала
Загадны лад
2-я ас. сінкапі́руй сінкапі́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час сінкапі́раваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

сінкапі́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сінкапі́чны сінкапі́чная сінкапі́чнае сінкапі́чныя
Р. сінкапі́чнага сінкапі́чнай
сінкапі́чнае
сінкапі́чнага сінкапі́чных
Д. сінкапі́чнаму сінкапі́чнай сінкапі́чнаму сінкапі́чным
В. сінкапі́чны (неадуш.)
сінкапі́чнага (адуш.)
сінкапі́чную сінкапі́чнае сінкапі́чныя (неадуш.)
сінкапі́чных (адуш.)
Т. сінкапі́чным сінкапі́чнай
сінкапі́чнаю
сінкапі́чным сінкапі́чнымі
М. сінкапі́чным сінкапі́чнай сінкапі́чным сінкапі́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

сінкарпі́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. сінкарпі́я
Р. сінкарпі́і
Д. сінкарпі́і
В. сінкарпі́ю
Т. сінкарпі́яй
сінкарпі́яю
М. сінкарпі́і

Крыніцы: piskunou2012.

сінка́рпны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сінка́рпны сінка́рпная сінка́рпнае сінка́рпныя
Р. сінка́рпнага сінка́рпнай
сінка́рпнае
сінка́рпнага сінка́рпных
Д. сінка́рпнаму сінка́рпнай сінка́рпнаму сінка́рпным
В. сінка́рпны (неадуш.)
сінка́рпнага (адуш.)
сінка́рпную сінка́рпнае сінка́рпныя (неадуш.)
сінка́рпных (адуш.)
Т. сінка́рпным сінка́рпнай
сінка́рпнаю
сінка́рпным сінка́рпнымі
М. сінка́рпным сінка́рпнай сінка́рпным сінка́рпных

Крыніцы: piskunou2012.

сінке́віцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сінке́віцкі сінке́віцкая сінке́віцкае сінке́віцкія
Р. сінке́віцкага сінке́віцкай
сінке́віцкае
сінке́віцкага сінке́віцкіх
Д. сінке́віцкаму сінке́віцкай сінке́віцкаму сінке́віцкім
В. сінке́віцкі (неадуш.)
сінке́віцкага (адуш.)
сінке́віцкую сінке́віцкае сінке́віцкія (неадуш.)
сінке́віцкіх (адуш.)
Т. сінке́віцкім сінке́віцкай
сінке́віцкаю
сінке́віцкім сінке́віцкімі
М. сінке́віцкім сінке́віцкай сінке́віцкім сінке́віцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Сінке́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сінке́вічы
Р. Сінке́віч
Сінке́вічаў
Д. Сінке́вічам
В. Сінке́вічы
Т. Сінке́вічамі
М. Сінке́вічах

сі́нкел

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сі́нкел сі́нкелы
Р. сі́нкела сі́нкелаў
Д. сі́нкелу сі́нкелам
В. сі́нкела сі́нкелаў
Т. сі́нкелам сі́нкеламі
М. сі́нкеле сі́нкелах

Крыніцы: piskunou2012.

сі́нкер

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. сі́нкер
Р. сі́нкеру
Д. сі́нкеру
В. сі́нкер
Т. сі́нкерам
М. сі́нкеры

Крыніцы: piskunou2012.

сінкліна́ль

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. сінкліна́ль
Р. сінкліна́лі
Д. сінкліна́лі
В. сінкліна́ль
Т. сінкліна́ллю
М. сінкліна́лі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.