сінкапі́раваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сінкапі́рую |
сінкапі́руем |
| 2-я ас. |
сінкапі́руеш |
сінкапі́руеце |
| 3-я ас. |
сінкапі́руе |
сінкапі́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
сінкапі́раваў |
сінкапі́равалі |
| ж. |
сінкапі́равала |
| н. |
сінкапі́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сінкапі́руй |
сінкапі́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
сінкапі́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сінкапі́раваць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сінкапі́рую |
сінкапі́руем |
| 2-я ас. |
сінкапі́руеш |
сінкапі́руеце |
| 3-я ас. |
сінкапі́руе |
сінкапі́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
сінкапі́раваў |
сінкапі́равалі |
| ж. |
сінкапі́равала |
| н. |
сінкапі́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сінкапі́руй |
сінкапі́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
сінкапі́раваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsbm1984.
сінкапі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сінкапі́чны |
сінкапі́чная |
сінкапі́чнае |
сінкапі́чныя |
| Р. |
сінкапі́чнага |
сінкапі́чнай сінкапі́чнае |
сінкапі́чнага |
сінкапі́чных |
| Д. |
сінкапі́чнаму |
сінкапі́чнай |
сінкапі́чнаму |
сінкапі́чным |
| В. |
сінкапі́чны (неадуш.) сінкапі́чнага (адуш.) |
сінкапі́чную |
сінкапі́чнае |
сінкапі́чныя (неадуш.) сінкапі́чных (адуш.) |
| Т. |
сінкапі́чным |
сінкапі́чнай сінкапі́чнаю |
сінкапі́чным |
сінкапі́чнымі |
| М. |
сінкапі́чным |
сінкапі́чнай |
сінкапі́чным |
сінкапі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
сінкарпі́я
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сінкарпі́я |
| Р. |
сінкарпі́і |
| Д. |
сінкарпі́і |
| В. |
сінкарпі́ю |
| Т. |
сінкарпі́яй сінкарпі́яю |
| М. |
сінкарпі́і |
Крыніцы:
piskunou2012.
Сінке́вічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Сінке́вічы |
| Р. |
Сінке́віч Сінке́вічаў |
| Д. |
Сінке́вічам |
| В. |
Сінке́вічы |
| Т. |
Сінке́вічамі |
| М. |
Сінке́вічах |
сі́нкел
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сі́нкел |
сі́нкелы |
| Р. |
сі́нкела |
сі́нкелаў |
| Д. |
сі́нкелу |
сі́нкелам |
| В. |
сі́нкела |
сі́нкелаў |
| Т. |
сі́нкелам |
сі́нкеламі |
| М. |
сі́нкеле |
сі́нкелах |
Крыніцы:
piskunou2012.
сі́нкер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сі́нкер |
| Р. |
сі́нкеру |
| Д. |
сі́нкеру |
| В. |
сі́нкер |
| Т. |
сі́нкерам |
| М. |
сі́нкеры |
Крыніцы:
piskunou2012.
сінкліна́ль
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
сінкліна́ль |
| Р. |
сінкліна́лі |
| Д. |
сінкліна́лі |
| В. |
сінкліна́ль |
| Т. |
сінкліна́ллю |
| М. |
сінкліна́лі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.