Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвдеёжзілмноруыэюя-

го́рна-ша́хтны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. го́рна-ша́хтны го́рна-ша́хтная го́рна-ша́хтнае го́рна-ша́хтныя
Р. го́рна-ша́хтнага го́рна-ша́хтнай
го́рна-ша́хтнае		 го́рна-ша́хтнага го́рна-ша́хтных
Д. го́рна-ша́хтнаму го́рна-ша́хтнай го́рна-ша́хтнаму го́рна-ша́хтным
В. го́рна-ша́хтны (неадуш.)
го́рна-ша́хтнага (адуш.)		 го́рна-ша́хтную го́рна-ша́хтнае го́рна-ша́хтныя (неадуш.)
го́рна-ша́хтных (адуш.)
Т. го́рна-ша́хтным го́рна-ша́хтнай
го́рна-ша́хтнаю		 го́рна-ша́хтным го́рна-ша́хтнымі
М. го́рна-ша́хтным го́рна-ша́хтнай го́рна-ша́хтным го́рна-ша́хтных

Крыніцы: piskunou2012.

горнбленды́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. горнбленды́т горнбленды́ты
Р. горнбленды́ту горнбленды́таў
Д. горнбленды́ту горнбленды́там
В. горнбленды́т горнбленды́ты
Т. горнбленды́там горнбленды́тамі
М. горнбленды́це горнбленды́тах

Крыніцы: piskunou2012.

го́рненька

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
го́рненька - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Го́рніца

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Го́рніца
Р. Го́рніцы
Д. Го́рніцы
В. Го́рніцу
Т. Го́рніцай
Го́рніцаю
М. Го́рніцы

го́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. го́рны го́рная го́рнае го́рныя
Р. го́рнага го́рнай
го́рнае		 го́рнага го́рных
Д. го́рнаму го́рнай го́рнаму го́рным
В. го́рны (неадуш.)
го́рнага (адуш.)		 го́рную го́рнае го́рныя (неадуш.)
го́рных (адуш.)
Т. го́рным го́рнай
го́рнаю		 го́рным го́рнымі
М. го́рным го́рнай го́рным го́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996.

Го́рня

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Го́рня
Р. Го́рні
Д. Го́рні
В. Го́рню
Т. Го́рняй
Го́рняю
М. Го́рні

го́рс

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. го́рс
Р. го́рса
Д. го́рсу
В. го́рс
Т. го́рсам
М. го́рсе

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Го́рск

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Го́рск
Р. Го́рска
Д. Го́рску
В. Го́рск
Т. Го́рскам
М. Го́рску

го́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. го́рскі го́рская го́рскае го́рскія
Р. го́рскага го́рскай
го́рскае		 го́рскага го́рскіх
Д. го́рскаму го́рскай го́рскаму го́рскім
В. го́рскі (неадуш.)
го́рскага (адуш.)		 го́рскую го́рскае го́рскія (неадуш.)
го́рскіх (адуш.)
Т. го́рскім го́рскай
го́рскаю		 го́рскім го́рскімі
М. го́рскім го́рскай го́рскім го́рскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Го́рспля

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Го́рспля
Р. Го́рсплі
Д. Го́рсплі
В. Го́рсплю
Т. Го́рспляй
Го́рспляю
М. Го́рсплі