выба́члівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
выба́члівы |
выба́члівая |
выба́члівае |
выба́члівыя |
| Р. |
выба́члівага |
выба́члівай выба́члівае |
выба́члівага |
выба́члівых |
| Д. |
выба́чліваму |
выба́члівай |
выба́чліваму |
выба́члівым |
| В. |
выба́члівы (неадуш.) выба́члівага (адуш.) |
выба́члівую |
выба́члівае |
выба́члівыя (неадуш.) выба́члівых (адуш.) |
| Т. |
выба́члівым |
выба́члівай выба́чліваю |
выба́члівым |
выба́члівымі |
| М. |
выба́члівым |
выба́члівай |
выба́члівым |
выба́члівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выба́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
выба́чнасць |
| Р. |
выба́чнасці |
| Д. |
выба́чнасці |
| В. |
выба́чнасць |
| Т. |
выба́чнасцю |
| М. |
выба́чнасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
вы́бачыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́бачуся |
вы́бачымся |
| 2-я ас. |
вы́бачышся |
вы́бачыцеся |
| 3-я ас. |
вы́бачыцца |
вы́бачацца |
| Прошлы час |
| м. |
вы́бачыўся |
вы́бачыліся |
| ж. |
вы́бачылася |
| н. |
вы́бачылася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́бачся |
вы́бачцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́бачыўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́бачыць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́бачу |
вы́бачым |
| 2-я ас. |
вы́бачыш |
вы́бачыце |
| 3-я ас. |
вы́бачыць |
вы́бачаць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́бачыў |
вы́бачылі |
| ж. |
вы́бачыла |
| н. |
вы́бачыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́бач |
вы́бачце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́бачыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
выбачэ́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
выбачэ́нне |
выбачэ́нні |
| Р. |
выбачэ́ння |
выбачэ́нняў |
| Д. |
выбачэ́нню |
выбачэ́нням |
| В. |
выбачэ́нне |
выбачэ́нні |
| Т. |
выбачэ́ннем |
выбачэ́ннямі |
| М. |
выбачэ́нні |
выбачэ́ннях |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вы́баяць
‘расказаць (выбаяць гісторыі і без прамога дапаўнення)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́баю |
вы́баем |
| 2-я ас. |
вы́баеш |
вы́баеце |
| 3-я ас. |
вы́бае |
вы́баюць |
| Прошлы час |
| м. |
вы́баяў |
вы́баялі |
| ж. |
вы́баяла |
| н. |
вы́баяла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
вы́бай |
вы́байце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
вы́баяўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́бег
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́бег |
вы́бегі |
| Р. |
вы́бегу |
вы́бегаў |
| Д. |
вы́бегу |
вы́бегам |
| В. |
вы́бег |
вы́бегі |
| Т. |
вы́бегам |
вы́бегамі |
| М. |
вы́бегу |
вы́бегах |
Крыніцы:
piskunou2012.
вы́беганы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́беганы |
вы́беганая |
вы́беганае |
вы́беганыя |
| Р. |
вы́беганага |
вы́беганай вы́беганае |
вы́беганага |
вы́беганых |
| Д. |
вы́беганаму |
вы́беганай |
вы́беганаму |
вы́беганым |
| В. |
вы́беганы (неадуш.) вы́беганага (адуш.) |
вы́беганую |
вы́беганае |
вы́беганыя (неадуш.) вы́беганых (адуш.) |
| Т. |
вы́беганым |
вы́беганай вы́беганаю |
вы́беганым |
вы́беганымі |
| М. |
вы́беганым |
вы́беганай |
вы́беганым |
вы́беганых |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
вы́беганы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́беганы |
вы́беганая |
вы́беганае |
вы́беганыя |
| Р. |
вы́беганага |
вы́беганай вы́беганае |
вы́беганага |
вы́беганых |
| Д. |
вы́беганаму |
вы́беганай |
вы́беганаму |
вы́беганым |
| В. |
вы́беганы (неадуш.) вы́беганага (адуш.) |
вы́беганую |
вы́беганае |
вы́беганыя (неадуш.) вы́беганых (адуш.) |
| Т. |
вы́беганым |
вы́беганай вы́беганаю |
вы́беганым |
вы́беганымі |
| М. |
вы́беганым |
вы́беганай |
вы́беганым |
вы́беганых |
Кароткая форма: вы́бегана.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.