гераі́навы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гераі́навы |
гераі́навая |
гераі́навае |
гераі́навыя |
| Р. |
гераі́навага |
гераі́навай гераі́навае |
гераі́навага |
гераі́навых |
| Д. |
гераі́наваму |
гераі́навай |
гераі́наваму |
гераі́навым |
| В. |
гераі́навы (неадуш.) гераі́навага (адуш.) |
гераі́навую |
гераі́навае |
гераі́навыя (неадуш.) гераі́навых (адуш.) |
| Т. |
гераі́навым |
гераі́навай гераі́наваю |
гераі́навым |
гераі́навымі |
| М. |
гераі́навым |
гераі́навай |
гераі́навым |
гераі́навых |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
гераі́ня
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гераі́ня |
гераі́ні |
| Р. |
гераі́ні |
гераі́нь |
| Д. |
гераі́ні |
гераі́ням |
| В. |
гераі́ню |
гераі́нь |
| Т. |
гераі́няй гераі́няю |
гераі́нямі |
| М. |
гераі́ні |
гераі́нях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гераі́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| гераі́чна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
гераі́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
гераі́чнасць |
| Р. |
гераі́чнасці |
| Д. |
гераі́чнасці |
| В. |
гераі́чнасць |
| Т. |
гераі́чнасцю |
| М. |
гераі́чнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гераі́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гераі́чны |
гераі́чная |
гераі́чнае |
гераі́чныя |
| Р. |
гераі́чнага |
гераі́чнай гераі́чнае |
гераі́чнага |
гераі́чных |
| Д. |
гераі́чнаму |
гераі́чнай |
гераі́чнаму |
гераі́чным |
| В. |
гераі́чны (неадуш.) гераі́чнага (адуш.) |
гераі́чную |
гераі́чнае |
гераі́чныя (неадуш.) гераі́чных (адуш.) |
| Т. |
гераі́чным |
гераі́чнай гераі́чнаю |
гераі́чным |
гераі́чнымі |
| М. |
гераі́чным |
гераі́чнай |
гераі́чным |
гераі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
гераі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
гераі́чны |
гераі́чная |
гераі́чнае |
гераі́чныя |
| Р. |
гераі́чнага |
гераі́чнай гераі́чнае |
гераі́чнага |
гераі́чных |
| Д. |
гераі́чнаму |
гераі́чнай |
гераі́чнаму |
гераі́чным |
| В. |
гераі́чны (неадуш.) гераі́чнага (адуш.) |
гераі́чную |
гераі́чнае |
гераі́чныя (неадуш.) гераі́чных (адуш.) |
| Т. |
гераі́чным |
гераі́чнай гераі́чнаю |
гераі́чным |
гераі́чнымі |
| М. |
гераі́чным |
гераі́чнай |
гераі́чным |
гераі́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Гера́кл
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Гера́кл |
| Р. |
Гера́кла |
| Д. |
Гера́клу |
| В. |
Гера́кла |
| Т. |
Гера́клам |
| М. |
Гера́кле |
Крыніцы:
piskunou2012.