добраславе́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
добраславе́нне |
добраславе́нні |
| Р. |
добраславе́ння |
добраславе́нняў |
| Д. |
добраславе́нню |
добраславе́нням |
| В. |
добраславе́нне |
добраславе́нні |
| Т. |
добраславе́ннем |
добраславе́ннямі |
| М. |
добраславе́нні |
добраславе́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
добраславе́нства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
добраславе́нства |
добраславе́нствы |
| Р. |
добраславе́нства |
добраславе́нстваў |
| Д. |
добраславе́нству |
добраславе́нствам |
| В. |
добраславе́нства |
добраславе́нствы |
| Т. |
добраславе́нствам |
добраславе́нствамі |
| М. |
добраславе́нстве |
добраславе́нствах |
Крыніцы:
piskunou2012.
до́браславёны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
до́браславёны |
до́браславёная |
до́браславёнае |
до́браславёныя |
| Р. |
до́браславёнага |
до́браславёнай до́браславёнае |
до́браславёнага |
до́браславёных |
| Д. |
до́браславёнаму |
до́браславёнай |
до́браславёнаму |
до́браславёным |
| В. |
до́браславёны (неадуш.) до́браславёнага (адуш.) |
до́браславёную |
до́браславёнае |
до́браславёныя (неадуш.) до́браславёных (адуш.) |
| Т. |
до́браславёным |
до́браславёнай до́браславёнаю |
до́браславёным |
до́браславёнымі |
| М. |
до́браславёным |
до́браславёнай |
до́браславёным |
до́браславёных |
Крыніцы:
piskunou2012.
добраславё́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
добраславё́ны |
добраславё́ная |
добраславё́нае |
добраславё́ныя |
| Р. |
добраславё́нага |
добраславё́най добраславё́нае |
добраславё́нага |
добраславё́ных |
| Д. |
добраславё́наму |
добраславё́най |
добраславё́наму |
добраславё́ным |
| В. |
добраславё́ны добраславё́нага |
добраславё́ную |
добраславё́нае |
добраславё́ныя добраславё́ных |
| Т. |
добраславё́ным |
добраславё́най добраславё́наю |
добраславё́ным |
добраславё́нымі |
| М. |
добраславё́ным |
добраславё́най |
добраславё́ным |
добраславё́ных |
Крыніцы:
krapivabr2012.
добраславі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
добраслаўлю́ |
добраславі́м |
| 2-я ас. |
добраславі́ш |
добраславіце́ |
| 3-я ас. |
добраславі́ць |
добраславя́ць |
| Прошлы час |
| м. |
добраславі́ў |
добраславі́лі |
| ж. |
добраславі́ла |
| н. |
добраславі́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
добраславі́ўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
добрасла́ўленне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
добрасла́ўленне |
добрасла́ўленні |
| Р. |
добрасла́ўлення |
добрасла́ўленняў |
| Д. |
добрасла́ўленню |
добрасла́ўленням |
| В. |
добрасла́ўленне |
добрасла́ўленні |
| Т. |
добрасла́ўленнем |
добрасла́ўленнямі |
| М. |
добрасла́ўленні |
добрасла́ўленнях |
Крыніцы:
piskunou2012.
добраслаўля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
добраслаўля́ецца |
добраслаўля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
добраслаўля́ўся |
добраслаўля́ліся |
| ж. |
добраслаўля́лася |
| н. |
добраслаўля́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
добраслаўля́ючыся |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.