Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

Дняпро́ўскі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
м.
Н. Дняпро́ўскі
Р. Дняпро́ўскага
Д. Дняпро́ўскаму
В. Дняпро́ўскі
Т. Дняпро́ўскім
М. Дняпро́ўскім

днястро́ўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. днястро́ўскі днястро́ўская днястро́ўскае днястро́ўскія
Р. днястро́ўскага днястро́ўскай
днястро́ўскае		 днястро́ўскага днястро́ўскіх
Д. днястро́ўскаму днястро́ўскай днястро́ўскаму днястро́ўскім
В. днястро́ўскі (неадуш.)
днястро́ўскага (адуш.)		 днястро́ўскую днястро́ўскае днястро́ўскія (неадуш.)
днястро́ўскіх (адуш.)
Т. днястро́ўскім днястро́ўскай
днястро́ўскаю		 днястро́ўскім днястро́ўскімі
М. днястро́ўскім днястро́ўскай днястро́ўскім днястро́ўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

до́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. до́ до́
Р. до́ до́
Д. до́ до́
В. до́ до́
Т. до́ до́
М. до́ до́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

до́

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
до́ - -

Крыніцы: piskunou2012.

до́ба

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. до́ба до́бы
Р. до́бы до́б
Д. до́бе до́бам
В. до́бу до́бы
Т. до́бай
до́баю		 до́бамі
М. до́бе до́бах

Крыніцы: piskunou2012.

До́бавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. До́бавічы
Р. До́бавіч
До́бавічаў
Д. До́бавічам
В. До́бавічы
Т. До́бавічамі
М. До́бавічах

До́басна

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. До́басна
Р. До́басны
Д. До́басне
В. До́басну
Т. До́баснай
До́баснаю
М. До́басне

до́басненскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. до́басненскі до́басненская до́басненскае до́басненскія
Р. до́басненскага до́басненскай
до́басненскае		 до́басненскага до́басненскіх
Д. до́басненскаму до́басненскай до́басненскаму до́басненскім
В. до́басненскі (неадуш.)
до́басненскага (адуш.)		 до́басненскую до́басненскае до́басненскія (неадуш.)
до́басненскіх (адуш.)
Т. до́басненскім до́басненскай
до́басненскаю		 до́басненскім до́басненскімі
М. до́басненскім до́басненскай до́басненскім до́басненскіх

Крыніцы: piskunou2012.

до́берман-пі́нчар

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. до́берман-пі́нчар до́берманы-пі́нчары
Р. до́бермана-пі́нчара до́берманаў-пі́нчараў
Д. до́берману-пі́нчару до́берманам-пі́нчарам
В. до́бермана-пі́нчара до́берманаў-пі́нчараў
Т. до́берманам-пі́нчарам до́берманамі-пі́нчарамі
М. до́бермане-пі́нчары до́берманах-пі́нчарах

Крыніцы: sbm2012.

до́блесна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
до́блесна - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.