Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвдеёжзілмноруыэюя-

го́нтавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. го́нтавы го́нтавая го́нтавае го́нтавыя
Р. го́нтавага го́нтавай
го́нтавае		 го́нтавага го́нтавых
Д. го́нтаваму го́нтавай го́нтаваму го́нтавым
В. го́нтавы (неадуш.)
го́нтавага (адуш.)		 го́нтавую го́нтавае го́нтавыя (неадуш.)
го́нтавых (адуш.)
Т. го́нтавым го́нтавай
го́нтаваю		 го́нтавым го́нтавымі
М. го́нтавым го́нтавай го́нтавым го́нтавых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

го́нціна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. го́нціна го́нціны
Р. го́нціны го́нцін
Д. го́нціне го́нцінам
В. го́нціну го́нціны
Т. го́нцінай
го́нцінаю		 го́нцінамі
М. го́нціне го́нцінах

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

Го́нча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Го́нча
Р. Го́нчы
Д. Го́нчы
В. Го́нчу
Т. Го́нчай
Го́нчаю
М. Го́нчы

го́нчы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. го́нчы го́нчая го́нчае го́нчыя
Р. го́нчага го́нчай
го́нчае		 го́нчага го́нчых
Д. го́нчаму го́нчай го́нчаму го́нчым
В. го́нчы (неадуш.)
го́нчага (адуш.)		 го́нчую го́нчае го́нчыя (неадуш.)
го́нчых (адуш.)
Т. го́нчым го́нчай
го́нчаю		 го́нчым го́нчымі
М. го́нчым го́нчай го́нчым го́нчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

го́нчы

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. го́нчы го́нчыя
Р. го́нчага го́нчых
Д. го́нчаму го́нчым
В. го́нчага го́нчых
Т. го́нчым го́нчымі
М. го́нчым го́нчых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

го́ншчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. го́ншчык го́ншчыкі
Р. го́ншчыка го́ншчыкаў
Д. го́ншчыку го́ншчыкам
В. го́ншчыка го́ншчыкаў
Т. го́ншчыкам го́ншчыкамі
М. го́ншчыку го́ншчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

го́ншчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. го́ншчыца го́ншчыцы
Р. го́ншчыцы го́ншчыц
Д. го́ншчыцы го́ншчыцам
В. го́ншчыцу го́ншчыц
Т. го́ншчыцай
го́ншчыцаю		 го́ншчыцамі
М. го́ншчыцы го́ншчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

го́ншчыцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. го́ншчыцкі го́ншчыцкая го́ншчыцкае го́ншчыцкія
Р. го́ншчыцкага го́ншчыцкай
го́ншчыцкае		 го́ншчыцкага го́ншчыцкіх
Д. го́ншчыцкаму го́ншчыцкай го́ншчыцкаму го́ншчыцкім
В. го́ншчыцкі
го́ншчыцкага		 го́ншчыцкую го́ншчыцкае го́ншчыцкія
го́ншчыцкіх
Т. го́ншчыцкім го́ншчыцкай
го́ншчыцкаю		 го́ншчыцкім го́ншчыцкімі
М. го́ншчыцкім го́ншчыцкай го́ншчыцкім го́ншчыцкіх

Крыніцы: tsblm1996.

го́п

выклічнік

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

го́панне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. го́панне го́панні
Р. го́пання го́панняў
Д. го́панню го́панням
В. го́панне го́панні
Т. го́паннем го́паннямі
М. го́панні го́паннях

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.