наро́шчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
наро́шчаны |
наро́шчаная |
наро́шчанае |
наро́шчаныя |
| Р. |
наро́шчанага |
наро́шчанай наро́шчанае |
наро́шчанага |
наро́шчаных |
| Д. |
наро́шчанаму |
наро́шчанай |
наро́шчанаму |
наро́шчаным |
| В. |
наро́шчаны (неадуш.) наро́шчанага (адуш.) |
наро́шчаную |
наро́шчанае |
наро́шчаныя (неадуш.) наро́шчаных (адуш.) |
| Т. |
наро́шчаным |
наро́шчанай наро́шчанаю |
наро́шчаным |
наро́шчанымі |
| М. |
наро́шчаным |
наро́шчанай |
наро́шчаным |
наро́шчаных |
Кароткая форма: наро́шчана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
наро́шчванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
наро́шчванне |
| Р. |
наро́шчвання |
| Д. |
наро́шчванню |
| В. |
наро́шчванне |
| Т. |
наро́шчваннем |
| М. |
наро́шчванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
наро́шчвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
наро́шчваецца |
наро́шчваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
наро́шчваўся |
наро́шчваліся |
| ж. |
наро́шчвалася |
| н. |
наро́шчвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
наро́шчваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
наро́шчваю |
наро́шчваем |
| 2-я ас. |
наро́шчваеш |
наро́шчваеце |
| 3-я ас. |
наро́шчвае |
наро́шчваюць |
| Прошлы час |
| м. |
наро́шчваў |
наро́шчвалі |
| ж. |
наро́шчвала |
| н. |
наро́шчвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
наро́шчвай |
наро́шчвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
наро́шчваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
нарсу́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
нарсу́д |
нарсуды́ |
| Р. |
нарсуда́ |
нарсудо́ў |
| Д. |
нарсуду́ |
нарсуда́м |
| В. |
нарсу́д |
нарсуды́ |
| Т. |
нарсудо́м |
нарсуда́мі |
| М. |
нарсудзе́ |
нарсуда́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
на́рта
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
на́рта |
на́рты |
| Р. |
на́рты |
на́ртаў |
| Д. |
на́рце |
на́ртам |
| В. |
на́рту |
на́рты |
| Т. |
на́ртай на́ртаю |
на́ртамі |
| М. |
на́рце |
на́ртах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
на́ртавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
на́ртавы |
на́ртавая |
на́ртавае |
на́ртавыя |
| Р. |
на́ртавага |
на́ртавай на́ртавае |
на́ртавага |
на́ртавых |
| Д. |
на́ртаваму |
на́ртавай |
на́ртаваму |
на́ртавым |
| В. |
на́ртавы (неадуш.) на́ртавага (адуш.) |
на́ртавую |
на́ртавае |
на́ртавыя (неадуш.) на́ртавых (адуш.) |
| Т. |
на́ртавым |
на́ртавай на́ртаваю |
на́ртавым |
на́ртавымі |
| М. |
на́ртавым |
на́ртавай |
на́ртавым |
на́ртавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Нарту́ны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Нарту́ны |
| Р. |
Нарту́н Нарту́наў |
| Д. |
Нарту́нам |
| В. |
Нарту́ны |
| Т. |
Нарту́намі |
| М. |
Нарту́нах |
нарту́ціць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
нарту́чу |
нарту́цім |
| 2-я ас. |
нарту́ціш |
нарту́ціце |
| 3-я ас. |
нарту́ціць |
нарту́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
нарту́ціў |
нарту́цілі |
| ж. |
нарту́ціла |
| н. |
нарту́ціла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
нарту́ць |
нарту́цьце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
нарту́ціўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
нарту́чаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
нарту́чаны |
нарту́чаная |
нарту́чанае |
нарту́чаныя |
| Р. |
нарту́чанага |
нарту́чанай нарту́чанае |
нарту́чанага |
нарту́чаных |
| Д. |
нарту́чанаму |
нарту́чанай |
нарту́чанаму |
нарту́чаным |
| В. |
нарту́чаны (неадуш.) нарту́чанага (адуш.) |
нарту́чаную |
нарту́чанае |
нарту́чаныя (неадуш.) нарту́чаных (адуш.) |
| Т. |
нарту́чаным |
нарту́чанай нарту́чанаю |
нарту́чаным |
нарту́чанымі |
| М. |
нарту́чаным |
нарту́чанай |
нарту́чаным |
нарту́чаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.