Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
бвгдежзійклмнпрстўхцчшя

по́мсціцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. по́мшчуся по́мсцімся
2-я ас. по́мсцішся по́мсціцеся
3-я ас. по́мсціцца по́мсцяцца
Прошлы час
м. по́мсціўся по́мсціліся
ж. по́мсцілася
н. по́мсцілася
Загадны лад
2-я ас. по́мсціся по́мсціцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час по́мсцячыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

по́мсціць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. по́мшчу по́мсцім
2-я ас. по́мсціш по́мсціце
3-я ас. по́мсціць по́мсцяць
Прошлы час
м. по́мсціў по́мсцілі
ж. по́мсціла
н. по́мсціла
Загадны лад
2-я ас. по́мсці по́мсціце
Дзеепрыслоўе
цяп. час по́мсцячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

по́мут

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. по́мут
Р. по́муту
Д. по́муту
В. по́мут
Т. по́мутам
М. по́муце

Крыніцы: piskunou2012.

по́мысл

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. по́мысл по́мыслы
Р. по́мыслу по́мыслаў
Д. по́мыслу по́мыслам
В. по́мысл по́мыслы
Т. по́мыслам по́мысламі
М. по́мысле по́мыслах

Крыніцы: piskunou2012.

по́наж

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. по́наж панажы́
Р. по́нажа панажо́ў
Д. по́нажу панажа́м
В. по́наж панажы́
Т. по́нажам панажа́мі
М. по́нажы панажа́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

по́нажы

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. по́нажы
Р. по́нажаў
Д. по́нажам
В. по́нажы
Т. по́нажамі
М. по́нажах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

по́найм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. по́найм
Р. по́найму
Д. по́найму
В. по́найм
Т. по́наймам
М. по́найме

Крыніцы: piskunou2012.

по́начнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. по́начнік по́начнікі
Р. по́начніка по́начнікаў
Д. по́начніку по́начнікам
В. по́начніка по́начнікаў
Т. по́начнікам по́начнікамі
М. по́начніку по́начніках

Крыніцы: piskunou2012.

по́начы

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
по́начы - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

по́ні

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, нескланяльны

адз. мн.
Н. по́ні по́ні
Р. по́ні по́ні
Д. по́ні по́ні
В. по́ні по́ні
Т. по́ні по́ні
М. по́ні по́ні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.